1989: Intel presenteert de i860 RISC, de eerste chip met een miljoen transistoren

14 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Een man en zijn missie
  3. 3. Het team
  4. 4. Op papier
  5. 5. Eén instructie, één klok
  6. 6. Geen kruipende elegantie
  7. 7. Bestaand of zelf ontwikkelen?
  8. 8. Min of meer ongeoorloofd gebruik van gereedschap
  9. 9. Ontwerpen voor testbaarheid
  10. 10. Overleg en nog eens overleg
  11. 11. Een kwestie van timing
  12. 12. Gereedschap stuk
  13. 13. In silicium
  14. 14. De kleine chip gaat naar de markt
  15. 15. De sprong voorwaarts
  16. 14 reacties

Geen kruipende elegantie

De miljoen transistoren betekenden dat een groot deel van de twee en een half jaar ontwikkeling werd besteed aan het ontwerpen van schakelingen. De acht groepen die aan verschillende onderdelen van de chip werkten, moesten zorgvuldig te werk gaan om ervoor te zorgen dat elk onderdeel na assemblage naadloos zou samenwerken met alle andere.

Het team hanteerde bij dit alles de N10-ontwerpfilosofie: geen kruipende elegantie. Circuitontwerpers moesten vermijden dat het wiel opnieuw zou worden uitgevonden. Wanneer een typische cyclus twintig nanoseconden duurde en een bestaande techniek leidde tot een pad van vijftien nanoseconden, moest de ingenieur dat accepteren en verder gaan met de volgende schakeling. Het verbod op kruipende elegantie kwam daarmee niet alleen de betrouwbaarheid ten goede, maar versnelde ook het hele proces.

Om ervoor te zorgen dat de schakelingen van de verschillende blokken van de chip netjes op elkaar zouden aansluiten, werd een handboek geschreven. Met ingenieurs van Intels CAD-afdeling werd een grafisch gebaseerde circuit-simulatie-omgeving ontwikkeld waarin ingenieurs simulatieschema's, inclusief parasitaire capaciteiten van apparaten en onderlinge verbindingen, grafisch in plaats van alfanumeriek invoerden. De output werd vervolgens op een werkstation onderzocht, in de vorm van grafische golfvormen.

0