Fujitsu P27T-6 monitor review

Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Monitorgeschiedenis
  3. 3. Panels
  4. 4. Fysieke eigenschappen
  5. 5. Aansluiten
  6. 6. Helderheid
  7. 7. Contrast
  8. 8. Kijkhoek
  9. 9. Kleurechtheid
  10. 10. Reactietijd en input lag
  11. 11. Energieverbruik
  12. 12. Specificaties
  13. 13. Conclusie
  14. 14. Besproken producten
  15. 15. Reacties

Inleiding

Onlangs testten we twee high-end 27-inch monitoren van Samsung. Bijzonder fraaie exemplaren, maar één aspect was eigenlijk jammer: de resolutie bedroeg 'maar' 1920x1080 beeldpunten. Nee, dit keer hebben we het niet over het feit dat veruit de meeste monitoren tegenwoordig een 16:9 verhouding hebben in plaats van 16:10, met als gevolg een 'verlies' van 1920x120 pixels. In dit geval doelen we op het gegeven dat beeldschermen eigenlijk al jarenlang stilstaan qua toename van de resolutie. De Fujitsu P27T-6 monitor die we hier bespreken, is een zeldzaam voorbeeld van een model dat meer dan 'full hd' pixels biedt.

Fujitsu P27T-6
De Fujitsu P27T-6, een 27-inch monitor met een resolutie van 2560x1440 beeldpunten.

De voordelen van meer pixels zijn evident: je kan meer programma's naast elkaar weergeven en programma's met veel schermelementen - foto- en videobewerkingssoftware bijvoorbeeld - zijn een stuk prettiger te gebruiken. Je kan natuurlijk ervoor kiezen om met meerdere monitoren te werken, maar dat levert niet de extra verticale ruimte op (die erg handig is voor bijvoorbeeld tijdlijnen in video editing software, maar ook om grote documenten met twee pagina's tegelijk volledig naast elkaar op het scherm te zetten) én twee breedbeeldschermen naast elkaar vergt de nodige ruimte op het bureau.

Een potentieel nadeel van toenemende pixeldichtheid is het relatief klein worden van schermelementen als menu's, knoppen, pictogrammen, de muiscursor en tekst - maar sinds Windows Vista is de interface van Windows beter op dit punt aan te passen. Ook Mac OS X biedt hiervoor mogelijkheden, waardoor dit nadeel voor de meeste gebruikers van weinig invloed hoeft te zijn.

De slow motion ontwikkeling van pixeldichtheid in beeldschermen van de laatste jaren is best opvallend: de meeste computeronderdelen worden van jaar tot jaar goedkoper, sneller en beter. De markt voor monitoren wordt al jaren gekenmerkt door prijsdalingen, maar ook door steeds goedkopere onderdelen - wat al begint met het gebruikte type panel. Dat was in de eerste decennia van de ontwikkeling van de pc wel anders. Een kleine terugblik.

Monitorgeschiedenis

De eerste 'computerbeeldschermen', oftewel monitors speciaal gemaakt voor gebruik met een PC in plaats van een televisie, uit begin jaren '80 hadden een relatief lage resolutie. De gebruikte grafische kaarten konden ook niet zoveel pixels aansturen: de MDA (Monochrome Display Adapter) kon 720x320 beeldpunten verwerken, maar alleen in tekstmodus. De eerste grafische standaard CGA telde mínder pixels, hooguit 640x200, maar 320x200 was gangbaar. EGA verhoogde dit in 1984 naar 640x350 pixels, en het uit 1987 stammende VGA haalde 640x480 beeldpunten. In 1989 werd 800x600 behaald met SVGA, daarna gingen we snel naar XGA (1024x768), SXGA (1280x1024) en UXGA (1600x1200).

Monitoren ontwikkelden zich gelijk op hiermee. Lange tijd waren 14-inch beeldbuizen de norm, geleidelijk werd overgestapt naar 15-inch en jarenlang was 17-inch de standaard. Liefhebbers gingen nog een maatje groter, naar 19-inch. CRT-monitoren hadden geen 'native' resolutie, maar wel een 'optimale' resolutie, de hoogste resolutie waarbij nog een ergonomisch verantwoorde verversingsfrequenties behaald kon worden (hoger dan 72 Hz, al zwoeren veel gebruikers dat ze pas boven de 85 Hz geen last hadden van beeldflikkeringen). Voor 14 en 15 inch was 1024x768 meestal het hoogst haalbare zonder verlies van scherpte; 17 en 19 inch gebruikten 1280x960 en 1600x1200 respectievelijk, al gebruikten velen 1280x1024 - eigenlijk vreemd, een 5:4 resolutie op een 4:3 monitor.

1280x1024 was ook de standaard voor de eerste flatscreens die in groten getale over de toonbank gingen - de eerste 15 en 17-inch modellen hadden 1024x768 beeldpunten, maar boden weinig voordelen ten opzichte van de toen nog mainstream CRT-beeldschermen, die qua contrast en kleurweergave nog altijd superieur waren. De volgende grote stap kwam met de eerste breedbeeldschermen. 20-inch modellen met de vreemde resolutie van 1680x1050 pixels werden in de loop van de eerste jaren van dit millennium de standaard, om de afgelopen jaren vervangen te worden door zogenaamde 'full hd'-exemplaren met 1920x1200 en de laatste tijd vooral 1920x1080 pixels. De beeldschermdiagonaal nam toe naar 22" en 21,5", naar 24" en groter - maar de resolutie bleef gelijk.

De IBM T221, een 22" monitor met 3840x2400 pixels!

In 2001 (!) produceerde IBM al de T220 monitor, met een resolutie van 3840x2400 beeldpunten (met een prijskaartje ver boven de 10.000 euro) en ook in het CRT-tijdperk waren er modellen met een extreem hoge resolutie. Op een enkele uitzondering als de Samsung 2343BW (2048x1152 pixels) uit 2009 na, zijn er verder amper opties geweest in recente jaren om een hogere resolutie op het bureaublad te krijgen. Alleen wie een fiks bedrag over had voor een 30" scherm van leveranciers als Dell, HP en LG kon genieten van 2560x1600 beeldpunten - maar zowel prijs als afmeting van deze modellen vormen een flink beletsel voor brede acceptatie.

Eigenlijk is niet zozeer de resolutie van belang, als de pixeldichtheid oftewel het aantal pixels per inch. Wanneer dit voldoende hoog is, zijn afzonderlijke pixels niet meer te onderscheiden. Over wat 'voldoende hoog' is verschillen de meningen, maar het 960x640 pixels tellende iPhone 4-scherm (3,5") draagt de marketing-aanduiding 'retina display' niet geheel onverdiend: je hebt erg goede ogen als je de afzonderlijke beeldpunten nog kan zien op dat scherm. Een praktische bijkomstigheid van zoveel pixels zou zijn dat anti-aliasing in games niet meer nodig is, al mogen grafische kaarten nog een stuk krachtiger worden: om "iPhone 4-scherpte" op een 14-inch scherm te behalen, is al een WQUXGA-resolutie nodig van 3840x2400 pixels...

Enfin, zover is het nog niet, maar het is duidelijk dat er nog flink ruimte voor verbetering is. Bij een diagonaal van 22 inch leveren 1920x1080 pixels een dichtheid op van 100 ppi (1920x1200 is nauwelijks beter met 103 ppi); bij 24 inch daalt dat naar 92 ppi (94 ppi bij 1920x1200). Op 27 inch is dat zelfs maar amper 82 ppi!

Onderstaande tabel geeft een overzicht van monitorformaten door de jaren heen.

Type Formaat Resolutie Pixeldichtheid
CRT 14 inch 800x600 71 ppi
CRT/LCD 15 inch 1024x768 85 ppi
CRT 17 inch 1280x960 94 ppi
CRT 19 inch 1600x1200 105 ppi
LCD 17 inch 1280x1024 96 ppi
LCD 20 inch 1680x1050 99 ppi
LCD 21,5 inch 1920x1080 102 ppi
LCD 22 inch 1920x1200 103 ppi
LCD 23,5 inch 1920x1080 94 ppi
LCD 24 inch 1920x1200 94 ppi
LCD 27 inch 1920x1080 82 ppi
LCD 27 inch 1920x1200 84 ppi
LCD 27 inch 2560x1440 109 ppi
LCD 30 inch 2560x1600 100 ppi

Bij het bekijken van deze tabel valt op dat de hoogste (gangbare) pixeldichtheid aan het einde van het CRT-tijdperk niet meer is geëvenaard, met één uitzondering: 27 inch monitoren met een resolutie van 2560x1440 beeldpunten zijn zowaar iets beter in dit opzicht. Het zijn dan ook deze schermen die onze warme belangstelling hebben. Het eerste voorbeeld in ons testlab was de Dell UltraSharp U2711 en ook het onderwerp van deze review, de Fujitsu P27T-6, beschikt over deze resolutie.

Panels

Er zijn momenteel twee fabrikanten van 2560x1440 panels, Samsung en LG. In de Fujitsu P27T-6 zit een H-IPS exempaar afkomstig uit de fabrieken van LG, de LM270WQ2-SLA1. Deze is voorzien van CCFL-achtergrondverlichting en kan 100% van het sRGB-palet en 97,1% van het Adobe RGB palet weergeven, dankzij advanced frame rate control oftewel dithering. Het is hetzelfde paneel dat we ook tegenkwamen in de Dell UltraSharp U2711, wat hoge verwachtingen wekt. Van de drie 2560x1440 pixel-panels die LG maakt, is het door Fujitsu gebruikte de beste qua kleurbereik; de andere twee modellen hebben weliswaar LED-achtergrondverlichting, maar halen een lager percentage van het Adobe RGB en NTSC-bereik. Zoals we eerder beschreven, is een zogenaamde high gamut monitor niet per se een voordeel: bij normaal gebruik ogen kleuren oververzadigd. Alleen voor foto- en videobewerking met toepassing van het juiste kleurprofiel en materiaal dat hiervan gebruik maakt, is het grotere kleurbereik nuttig.

In tegenstelling tot LG maakt Samsung gebruik van een eigen variant op de IPS-technologie, die het PLS heeft gedoopt: Plane Line Switching. Hier gaan we verder op in in onze toekomstige review van de Samsung SyncMaster S27A850.

Toepassing van IPS is een goede keuze geweest van Fujitsu. Op dit formaat (27 inch) kijk je in een vrij grote hoek naar de buitenste delen van het scherm. Bij gebruik van TN-technologie is er dan gerede kans op zichtbare kleurverandering en afname van de helderheid naar de randen toe, de P27T-6 heeft daar geen last van. Onderstaande video, opgenomen op de IFA-beurs dit jaar, toont het voordeel van IPS ten opzichte van TN heel duidelijk.

De laatste tijd zien we hernieuwde belangstelling van fabrikanten én gebruikers voor monitoren met een IPS-paneel - de voordelen qua kleurechtheid, met name onder een kijkhoek, ten opzichte van TN-technologie rechtvaardigen kennelijk de hogere prijs. Bij toenemend aanbod neemt ook dat prijsverschil af, dus wie weet, misschien wordt IPS (of een variant hierop of alternatief hiervoor, zoals VA) nog wel de standaard. Daarvoor moet de technologie wel nog verbeteren qua reactiesnelheid, want op dat vlak is TN nog altijd heer en meester.

Zoals de testresultaten zullen laten zien, is de Fujitsu P27T-6 dan ook niet primair voor gamers interessant - voor foto- en videobewerkers, DTP'ers en andere grafici is het echter een zeer interessante optie.

Fysieke eigenschappen

De Fujitsu P27T-6 is opgetrokken uit wit plastic. Van een afstandje ziet het scherm er daardoor fris uit en minder aanwezig dan een in grijs of zwart uitgevoerde monitor. Bekijken we het scherm van dichterbij, dan is het toch wel een bakbeest - en het plastic komt wat goedkoop over. Het is zeker solide, maar in vergelijking met het eerder geteste scherm van Dell laat laatsgenoemde een kwalitatief betere indruk achter qua constructie.

Onderaan de vrij brede bezel treffen we de knoppen voor bediening. Die zijn niet allemaal even netjes uitgelijnd, wat bijdraagt aan de indruk van gebrekkige afwerking. Het on-screen display biedt redelijk wat instellingsmogelijkheden. Wel opvallend is dat bij gebruik van de HDMI-1 aansluiting de kleuren niet kunnen worden aangepast.

Fujitsu P27T-6
Alle denkbare aansluitingen zitten erop.

Qua aansluitingen biedt de P27T-6 alles wat je maar kan wensen: twee keer HDMI, DisplayPort, DVI en een Dsub-15 (VGA) aansluiting. Overigens kan niet zonder meer via elke ingang de maximale resolutie bereikt worden, waarover verderop meer. Naast deze ingangen beschikt de P27T-6 over ingebouwde speakers en een 4-poorts usb 2.0-hub, met twee aansluitingen aan de achterkant en twee aan de zijkant.

Fujitsu P27T-6
Pivot-mode behoort ook tot de mogelijkheden van de P27T-6, al past het maar nét.

De P27T-6 is een zakelijk model van Fujitsu en is dan ook volledig in hoogte verstelbaar, draaibaar, kantelbaar en roteerbaar - die laatste optie vereist wel dat je de monitor een beetje naar achteren kantelt tijdens het roteren: het past maar net. Fujitsu heeft verder als ergonomische voorziening een lichtsensor ingebouwd, in de zogenaamde 'D-mode' past die dynamisch de helderheid aan het omgevingslicht aan. Daarnaast zijn er presets voor kantoorgebruik, foto- en videoweergave.

Aansluiten

De native resolutie van de Fujitsu P27T-6 kan niet door iedere videokaart worden geleverd. Dat heeft weinig te maken met de technische mogelijkheden van de chip, want de meeste moderne GPU's draaien hun hand niet om voor 2560x1440 pixels. De beperking is in de meeste gevallen de aansturing van de digitale interface. Met name veel notebooks kunnen maximaal 1920x1200 beeldpunten via HDMI aanleveren. Volgens Fujitsu zelf is de maximale resolutie via HDMI beperkt tot 1920x1080 (en 1920x1200 via DVI) - de volledige resolutie van 2560x1440 pixels zou alleen via DisplayPort en DVI-D werken.

Uiteraard hebben we een en ander uitgeprobeerd. Zeker nadat het eerste de beste notebook met HDMI-uitgang niet verder kwam dan 1920x1080 pixels was de vraag natuurlijk relevant wat voor videokaart je eigenlijk nodig hebt voor een scherm als dit? Onderstaande tabel geeft een overzicht van de resultaten.

  2560x1440 HDMI 2560x1440 DP 2560x1440 DVI-D
AMD 6970 - Ja Ja
nVidia GTX480 Ja* nvt Ja
BTO Notebook HD6990 - nvt -
*HDMI via custom instelling

Dat viel eerlijk gezegd niet mee. Een nVidia-kaart met DisplayPort-aansluiting was helaas niet in het lab aanwezig, dus die optie hebben we niet kunnen testen, maar via HDMI kregen we de maximale resolutie alleen aan de praat door deze als custom profiel toe te voegen in de driver. Bij AMD was zelfs dat niet mogelijk - gelukkig zijn DisplayPort-aansluitingen alweer een tijdje standaard op de meeste AMD-gebaseerde videokaarten, via welke aansluiting de 2560x1440 pixels alle benut kunnen worden. Met een notebook van BTO met AMD HD 6990-videokaart lukt het echter niet via de beschikbare aansluitingen het Fujitsu-scherm aan te sturen op die resolutie. Hetzelfde gold voor een HP ProBook 4350 met Intel HD Video adapter en HDMI-uitgang. Een HP EliteBook met AMD grafische kaart en DisplayPort had er echter geen enkele moeite mee de monitor van het juiste signaal te voorzien.

Het moge duidelijk zijn: voordat je overgaat tot aanschaf van een scherm met een resolutie hoger dan full hd is het verstandig te controleren of je videokaart deze kan leveren via de beschikbare aansluitingen. Met name notebook-gebruikers dienen zich hiervan bewust te zijn.

Na al deze inleiding is het hoog tijd voor de test. We hebben de Fujitsu P27T-6 vergeleken met alle 27-inch monitoren die we de afgelopen 18 maanden hebben getest. Het merendeel daarvan is nog leverbaar. De prijzen lopen flink uiteen, van minder dan 300 euro tot meer dan 1200 euro. Drie modellen beschikken over een resolutie van 2560x1440 pixels, de Dell UltraSharp U2711, de NEC MultiSync PA271W en de hier besproken Fujitsu P27T-6. Die laatste is rood gekleurd in de grafieken op de volgende pagina's, de andere twee zijn te herkennen aan de groene kleur in de grafieken. Alle monitoren zijn getest met standaardinstellingen, met de kleurtemperatuur op 6500 kelvin, mits het mogelijk was om die te selecteren in het onscreen menu.

Helderheid

De maximale helderheid van een scherm vertelt iets over de lichtomstandigheden waarin het gebruikt kan worden. De testresultaten zijn weergegeven in candela per vierkante meter. Een score boven de 200 cd/m2 is prima, boven de 250 cd/m2 is goed - boven de 300 cd/m2 is opvallend, zeker bij gebruik van LED-achtergrondverlichting.

Bij standaardinstellingen scoort de Fujitsu P27T-6 hier aan de lage kant, maar dat komt doordat Fujitsu hier in de standaardinstelling voor kiest - het scherm kan een aanzienlijk hogere helderheid bereiken.

Helderheid maximaal

De minimale helderheid is in grote mate bepalend voor het contrast. De 0,21 cd/m2 van de P27T-6 doet het scherm in de top van de grafiek belanden.

Helderheid minimaal

De gelijkmatigheid van de achtergrondverlichting is van belang voor een uniforme helderheid - te grote variaties hierin zorgen voor kleurafwijkingen en verlies van detail in de donkerdere delen. Een score boven de 75% is acceptabel, boven de 80% is goed, boven de 85% is exceptioneel.

De 82% score van de Fujitsu P27T-6 is prima, maar in dit testveld doen diverse modellen het nog beter. Desalniettemin een uitstekende score.

Helderheidsverdeling

Contrast

De maximale contrastmeting laat het verschil zien tussen het zwartste zwart en het witste wit dat een scherm kan weergeven, afzonderlijk van elkaar. In de praktijk kijk je zelden naar een geheel wit of geheel zwart scherm, dus de waarde hiervan is beperkt. We zien dat er weinig overblijft van de contrastclaims die de fabrikanten maken. Fujitsu overigens geeft een 'typical' contrastratio op van 1000:1 en dat komt aardig in de buurt van de door ons gemeten waarde.

Maximaal contrast

De meest realistische meting voor de contrastwaarde is de checkerboard-meting, waarbij afwisselend witte en zwarte vlakken met maximale cq minmale helderheid naast elkaar moeten worden weergegeven. De Fujitsu P27T-6 scoort hier aan de onderkant van het veld. Overigens zien we vergelijkbare waardes voor de modellen van Dell en NEC met deze resolutie. TN-panelen doen het hier beduidend beter.

Contrast (checkerboard)

Kijkhoek

TN-panelen staan erom bekend dat ze, bekeken onder een hoek, snel aan helderheid verliezen. Bovendien treedt vaak verkleuring op, vooral wanneer het paneel van onderen of van boven wordt bekeken. IPS-panelen hebben van dit laatste amper last, maar zoals gezegd nemen helderheid en contrast wél af.

We meten hoeveel helderheid van de maximaal gemeten helderheid overblijft, wanneer we de schermen bekijken onder een hoek van 45 graden. Horizontaal geldt dat een resultaat boven de 45 procent acceptabel is, boven de 50 procent is goed, boven de 60 procent is uitzonderlijk. Verticaal liggen die waardes anders: boven de 15 procent is acceptabel, boven de 20 procent is goed, boven de 25 procent is uitzonderlijk.

Helderheid onder een kijkhoek van 45 graden (horizontaal)

Bij deze test zien we de sterke kant van IPS-panelen naar voren komen, de drie hoge-resolutieschermen staan bovenin de grafiek, al moeten ze een aantal modellen nog laten voorgaan.

Helderheid onder een kijkhoek van 45 graden (verticaal boven)

Van boven bezien doet de Fujitsu P27T-6 het beter dan het aanzienlijk duurdere model van NEC, maar moet het de Dell U2711 nipt laten voorgaan.

Helderheid onder een kijkhoek van 45 graden (verticaal onder)

Van onderen bekeken scoren de Dell U2711 en de Fujitsu P27T-6 identieke waardes, de NEC blijft hier ook wat achter. Alleen het indrukwekkende P26W-5 scherm van Fujitsu (met een IPS-panel met 16 CCFL-lampen als backlight) verslaat de drie hoge resolutie 27" schermen ruimschoots.

Kleurechtheid

Native kleurtemperatuur

We meten bij alle monitoren de kleurtemperatuur zoals die bij fabrieksinstellingen wordt weergegeven. Uiteraard kan je de schermen kalibreren of in ieder geval de kleurtemperatuur aanpassen; de mogelijkheden hiervoor verschillen echter van model tot model. Bovendien vereist dit een meer dan gemiddelde hoeveelheid kennis en idealiter een colorimeter, zaken waar de doorsnee koper niet over beschikt of zich niet mee bezig wil houden. Om die reden beoordelen we een kleurtemperatuur die de 6500K (vergelijkbaar met de temperatuur van zonnig daglicht) dichter benaderd beter, dan een die er ver vanaf ligt. Wellicht ten overvloede: een hoger getal betekent een koeler, blauwer beeld, terwijl een lager getal inhoudt dat het beeld relatief warm en geel is.

De gemeten waarde van de Fujitsu P27T-6 is aan de hoge kant - bedenk dat het scherm via het menu op 6500K is ingesteld. Kalibratie is dus zeker vereist.

Greyscale tracking

De kleurechtheid meten we op meerdere manieren, zowel voor rood, groen en blauw afzonderlijk als de zogenaamde greyscale tracking, waarbij we kijken in welke mate een grijswaardenverloop zoals weergegeven door de monitor afwijkt van het ideaal. De greyscale tracking geeft de gemiddelde afwijking die alle grijswaardes hebben ten opzichte van puur grijs. Een theoretische score van 0 betekent dat geen van de drie primaire kleuren (rood, groen, blauw) is oververtegenwoordigd. Hoe lager de score, hoe beter. Een score lager dan 4 houdt een afwijking in die nauwelijks door het menselijk oog waarneembaar is.

Met een testresultaat van 4,3 zit de Fujitsu P27T-6 op de grens van wat je nog met het blote oog kan onderscheiden.

Reactietijd en input lag

Reactietijd is het eerste criterium voor veel van onze bezoekers. Als je fabrikanten zou moeten geloven, worden er geen schermen meer gemaakt met een reactietijd lager dan 5ms - claims van 2ms zijn geen uitzondering meer. Helaas geldt er geen standaard voor deze claims en fabrikanten hebben dan ook alle vrijheid om net die ene meting te kiezen die hun scherm goed doet - al is dat een overgang van 81% grijs naar 82% grijs. Zo bont maken de meesten het gelukkig niet, maar het maakt de keuze zonder testresultaten te kennen wel heel lastig: in het schap zijn ze immers allemaal "even goed".

Reactietijd 0%-100%-0%

De tijd voor een overgang van geheel zwart naar geheel wit naar geheel zwart is bij deze monitor lang niet slecht (voor een IPS-paneel), de Fujitsu P27T-6 behaalt een nette 13,3 ms. Niet snel genoeg voor die hard gamers, maar meer dan snel genoeg voor de meeste gebruikers.

Reactietijd 20%-80%-20%

De lastiger overgang van donkergrijs naar lichtgrijs en weer terug doet de Fujitsu zelfs nog iets beter. Met 12,1 ms zet de monitor ook hier een nette waarde neer. Wederom zijn er heel wat snellere TN-gebaseerde schermen, maar als kleurweergave je eerste prioriteit is en je speelt daarnaast graag een spelletje, dan kun je het slechter treffen.

Input lag

Input lag is de vertraging tussen de tijd dat het videosignaal de monitor bereikt en het beeld wordt weergegeven. Niet geheel verrassend - input lag is kenmerkend voor IPS- en VA-panelen - hebben alle IPS-schermen in de test hier last van, de 26" P26W-5 nog het meest.

Energieverbruik

Wit

IPS-panelen gebruiken het meeste stroom bij weergave van een volledig wit beeld, TN-panelen juist bij volledig zwart beeld. Goed zichtbaar is dat de IPS- en VA-modellen in dit overzicht bovendien geen LED-achtergrondverlichting hebben. Het zijn echte energieslurpers. De Fujitsu doet het in dat opzicht nog erg goed en bij gebruik van de Eco-modus valt het verbruik nog lager uit.

Zwart

Bij weergave van een geheel zwart scherm zouden de IPS-modellen in het voordeel moeten zijn, maar de combinatie van gebruikte achtergrondverlichting, het hogere aantal pixels en het feit dat IPS gewoon meer stroom verbruikt (al zien we bij kleinere formaten nog maar weinig verschil met TN-modellen) zorgt er toch voor dat de hoge resolutieschermen onderin de grafiek blijven steken.

Stand-by

In stand-by verbruikt de Fujitsu een tamelijk ruime 1,7 watt. Hier speelt echter ook de aansturing een rol: bij aansluiting via DVI of VGA moet het tot verbruik in stand-by tot 0 watt dalen, maar via HDMI en DisplayPort is dat kennelijk niet mogelijk.

Uit

In de diepere slaapstand daalt het verbruik wel nog tot onder de 1 watt, waarmee de Fujitsu P27T-6 in ieder geval voldoet aan de huidige Europese norm.

Specificaties

Algemeen
 
MerkFujitsu
ProductnaamP27T-6
ProductcodeS26361-K1372-V140
DetailsProductinfo
Paneeleigenschappen
Scherm formaat27 inch
Resolutie2560x1440
Pixeldichtheid109 ppi
PaneeltechniekIPS / PLS / AHVA
Maker TFT-panelSamsung
BacklightCCFL
Beeldverhouding16:9
Pixelgrootte0.233 mm
Ondersteuning voor 3D
Touchscreen
Overdrive optie aanwezig
120 Hz
Aansluitingen & functionaliteit
D-Sub (VGA) ingang
HDCP compatible
DVI ingang
HDMI
Aantal HDMI ingangen2
DisplayPort
Aantal DisplayPort ingangen1
Picture-in-Picture on-screen
3,5mm jack audio uit
3,5mm jack audio in
Geïntegreerde USB HUB
USB versie2.0
Geïntegreerde luidsprekers
Geïntegreerde webcam
Geïntegreerde TV-tuner
Fysieke eigenschappen
Afmeting - Breedte64.6 cm
Afmeting - Hoogte41.6 cm
Afmeting - Diepte25.2 cm
In hoogte verstelbaar
Minimum hoogte bovenrand41.6 cm
Maximum hoogte bovenrand54.9 cm
Maximaal in hoogte verstelbaar13.3 cm
Portretmodus
BeugelbevestigingVesa 100mm
Gewicht10.2 kg
KleurWit
Eigenschappen fabrikantopgave
Aantal kleuren1070 mln
AdobeRGB
AdobeRGB dekking98 %
Reactietijd6 ms
Helderheid350 cd/m²
Contrastratio20000 : 1
Maximale horizontale kijkhoek178 °
Maximale verticale kijkhoek178 °
Stroomverbruik (actief)75 W
Stroomverbruik (in standby)1 W
Garantie
Garantie termijn3 jaar

Conclusie

Monitoren met meer beeldpunten zijn, zeker op een formaat als 27-inch, een verademing. Fujitsu levert met de P27T-6 een prima aanvulling op het bestaande - schaarse - aanbod. Het scherm is zonder meer een aanrader. Zowel qua aansluitingen als beeldkwaliteit (en omvang!) is het een indrukwekkend beeldscherm.

Toch is de vraag of het je eerste keus zou moeten zijn. De NEC PA271W is in ieder geval geen directe concurrent, want dat scherm is ongeveer twee keer zo duur en echt gericht op een doelgroep van professionele beeldbewerkers. De Dell U2711 is echter wel degelijk een concurrent. Zetten we de twee naast elkaar in een vergelijkingstabel, dan is het stuivertje wisselen. Qua constructiekwaltieit komt de Dell degelijker over, al moet je daar niet teveel gewicht aan toekennen. Het scherm van Fujitsu komt wat 'ruw' over maar is beslist niet gammel. Het weegt zelfs 2,5 kilo meer dan het model van Dell. Qua aansluitingen is er weinig verschil en wat betreft verstelbaarheid heeft Fujitsu wél en Dell geen pivot-mogelijkheid, wat vermoedelijk ook het verschil in gewicht verklaart.

Kijken we naar de prijs, dan is op moment van schrijven Fujitsu in het voordeel: de Dell U2711 kost gemiddeld 750 euro, de Fujitsu P27T-6 'slechts' 650 euro. Daarmee is de keus simpel. De prijs van het Dell-scherm fluctueert echter behoorlijk. Nog maar een paar weken geleden lag de gemiddelde prijs dichterbij die van het model van Fujitsu. Bovendien is het scherm van Dell al voor 560 euro te bestellen, dat van Fujitsu vanaf 600 euro.

Feitelijk zijn beide schermen een uitstekende optie. Kenden we eerder aan de Dell UltraSharp U2711 al een Hardware.Info Gold award toe, dit keer valt die de Fujitsu P27T-6 ten deel. Fujitsu heeft een pivot-stand en een lager energieverbruik als pluspunten en doet het verder gemiddeld genomen vrijwel net zo goed. Zoals we al opmerkten, voor optimaal gebruik is kalibratie absoluut aan te raden, maar dat geldt voor vrijwel alle schermen.

Fujitsu P27T-6


Fujitsu P27T-6


Besproken product

Vergelijk  

Product

Prijs

Fujitsu P27T-6

Fujitsu P27T-6

  • 27 inch
  • 2560x1440
  • 109 ppi
  • IPS / PLS / AHVA
  • HDMI
  • DisplayPort
  • AdobeRGB
  • 6 ms
  • 350 cd/m²
  • 20000 : 1

1.053,91 €

1 winkel
0