SSD Showdown: 36 256GB en 512GB SSD's review

52 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Veel aanbod
  3. 3. Lastige klus
  4. 4. Overprovisionering
  5. 5. Controllers
  6. 6. Test
  7. 7. Iometer: 4k random read/write
  8. 8. Iometer: File server / Database server simulatie
  9. 9. AS SSD
  10. 10. AS SSD (deelscores)
  11. 11. PCMark7
  12. 12. PCMark7 (deelscores)
  13. 13. PCMark7 (Raw)
  14. 14. PCMark7 (Raw - deelscores)
  15. 15. PCMark8
  16. 16. PCMark8 (deelscores)
  17. 17. Continutests - Steady State Performance
  18. 18. Stroomverbruik
  19. 19. Hardware.Info SSD Prestatiescore 2013-2014
  20. 20. Conclusie
  21. 21. Besproken producten
  22. 22. Reacties

Inleiding

Als Hardware.Info lezer weet je natuurlijk al dat het plaatsen van een SSD in je desktop of laptop een goed idee is. Wat we je wel nog kunnen vertellen, is welke SSD op dit moment de beste keuze is. Wij hebben 36 exemplaren uitvoerig getest met een nieuwe testprocedure.

De prijzen van SSD’s zijn nog altijd aan het dalen. Afgaand op de laagste prijzen die je in onze Prijsvergelijker kunt vinden op moment van schrijven, komt de grens van 50 cent per gigabyte in zicht. Het zwaartepunt ligt echter nog bij zo’n € 0,80 per GB. De prijsdaling heeft ook voor een duidelijke verschuiving gezorgd: exemplaren met een capaciteit van 120/128 GB, lange tijd de grootste betaalbare keuze, zijn inmiddels minder geliefd. Het zijn modellen van 240/256 GB die op dit moment bij shops en in onze prijsvergelijker het meest worden opgevraagd. Een dergelijk model koop je al voor véél minder dan 200 euro. Met deze capaciteit heb je in de regel voldoende opslag om je besturingssysteem, al je software en je belangrijkste documenten en foto’s op te slaan. Een 128GB SSD is als enige schijf in een laptop wel erg krap, maar met 256GB kunnen de meeste gebruikers aardig uit de voeten. Exemplaren met een capaciteit van 480/512GB beginnen nu ook aan populariteit te winnen, al blijft hiervoor een relatief stevige uitgave vereist.

Aan de voordelen van een SSD hoeven we op Hardware.Info niet veel woorden meer vuil te maken. Iedereen die de overstap al heeft gemaakt kan beamen dat het vervangen van een conventionele harde schijf voor een SSD een computer echt een tweede leven kan geven. Doordat je veel minder lang hoeft te wachten tijdens bijvoorbeeld het opstarten van programma’s of laden van game levels voelt je PC veel sneller. In menig geval voelt het zelfs als een verschil van dag en nacht.

Veel aanbod

Al geruime tijd wordt er door menigeen een enorme consolidatieslag in de markt voor SSD’s verwacht. Die verwachting is niet zo gek; waar de ware liefhebber (zoals de gemiddelde Hardware.Info lezer) zich graag druk maakt over welke SSD nu de allerbeste prestaties biedt, zijn het voor de gemiddelde consument tamelijk inwisselbare producten: ze doen in feite allemaal hetzelfde en zijn allemaal aanzienlijk sneller dan een harde schijf. Aangezien het voor fabrikanten erg lastig is om zich van elkaar te onderscheiden op uiterlijk of prestaties, lag een prijzenslag voor de hand. Die is dan ook alweer geruime tijd gaande, zoals beschreven. Je kunt beredeneren dat fabrikanten die ofwel flashgeheugenproductie in eigen beheer hebben (zoals Crucial en Sandisk), ofwel zelf controllers ontwikkelen of liever nog controllers én flash zelf kunnen ontwikkelen en produceren (zoals Samsung en Toshiba) uiteindelijk aan het langste eind zullen trekken. Recent nog zagen we een mooi voorbeeld van consolidatie: grootmacht Toshiba (dat zelf flashgeheugen ontwikkelt) nam het financieel in zwaar weer verkerende OCZ (dat zelf controllers ontwikkelt) over. Het zijn puzzelstukjes die perfect in elkaar passen.

Toch zijn er nog steeds heel wat merken actief in de markt die noch over eigen controllers, noch eigen geheugenfabrieken beschikken. Het hebben van eigen firmware-ontwikeling, een goed marketingapparaat, slimme inkoop en/of goedkope assemblage-faciliteiten kunnen manieren zijn om vooralsnog staande te blijven in de strijd. De vraag is voor hoe lang; naar verluidt heeft Samsung in Nederland en veel andere landen al een marktaandeel van meer dan 50 procent. Dat komt natuurlijk niet alleen door lage prijzen en slimme marketing; het Koreaans bedrijf brengt ook gewoon goede producten op de markt. Een grote partij als Toshiba heeft al aangegeven de komende tijd veel agressiever te willen worden en Crucial, onderdeel van Micron, lijkt haar rol van prijsvechter weer op te willen nemen. Het is afwachten hoe lang merken als Adata, Corsair en PNY – om er maar een paar te noemen – zich staande kunnen houden.


Er valt heel wat te kiezen als je op zoek bent naar een SSD…

Stilte voor de storm?

Waar we in 2012 nog de nodige nieuwe controllers in SSD-land mochten verwelkomen, hebben we op dat vlak in 2013 eigenlijk maar weinig nieuws voorbij zien komen. Het lijkt een beetje op stilte voor de storm; ieders ogen zijn gericht op een volgende generatie, op PCI-Express gebaseerde SSD’s. Wie ons achtergrondartikel daarover terugleest weet dat die revolutie in eerste instantie bij laptops zal gaan plaats vinden.

De eerste SSD’s met de nieuwe M.2 en inwendige PCI-Express interface zijn er inmiddels, maar alleen beschikbaar voor OEM-fabrikanten van laptops. Voor desktops moet de SATA Express standaard de combinatie van SSD’s en PCI-Express gaan brengen, maar zoals het er nu naar uitziet, mogen we daar op zijn minst tot eind 2014 op wachten. Wellicht dat adapters waarmee je een M.2 SSD in een normaal PCI-Express slot van een desktop moederbord kunt plaatsen nog een succes gaan worden, maar een SSD in 2,5” form factor lijkt vooralsnog voor een desktop de voor de hand liggende keuze. Daardoor moeten we de komende tijd nog kiezen tussen een arsenaal SSD’s die alle beschikken over een Serial ATA 600 interface. Dat maakt de ruimte voor prestatieverschillen nog kleiner, maar toch zijn die er wel degelijk…


PCI-Express gebaseerde SSD’s komen er aan… maar in eerste instantie voor laptops.

Lastige klus

… en dat heeft er alles mee te maken dat het werk van de SSD-controller, het aansturen van de flashgeheugenchips, alles behalve eenvoudig is. Er zijn diverse zaken die de controller op een zo slim en goed mogelijke manier moet doen om goede prestaties en een hoge betrouwbaarheid voor elkaar te krijgen. Allereerst wear leveling. Zoals bekend kunnen alle geheugencellen binnen flashchips slechts een beperkt aantal keren opnieuw beschreven worden. Bij standaard MLC-chips waarbij 2 bits per cel worden opgeslagen is dat in de regel 3000 à 5000 keer. Bij TLC-chips, zoals we die tegenkomen bij de Samsung 840 Evo, ligt de grens officieel op 1000 keer, al hebben we inmiddels met een test aangetoond dat het in de praktijk hoger ligt, in ieder geval bij Samsungs 840 Evo reeks (zie kopje TLC hieronder). Iedere keer wanneer de chipfabrikanten overstappen naar een kleiner productieprocedé – 19nm is nu state-of-the-art – wordt de hoeveelheid beschikbare cycli kleiner. Het is dus zaak voor de controller om schrijfopdrachten zo goed mogelijk evenredig te verdelen over alle cellen. De wear leveling is één van de redenen dat data op een SSD fysiek op andere plekken wordt opgeslagen dan waar het besturingssysteem via de adressering naar verwijst. Een andere reden is een andere vervelende eigenschap van flashgeheugen…

We hebben meermaals geschreven dat data op een SSD per zogenaamde 'pagina', hoeveelheden van meestal 4, 8 of 16 kB, weggeschreven en uitgelezen kan worden. Om data te kunnen wegschrijven, moeten datacellen echter eerst gewist worden: dát kan alleen per blok. Zo'n blok bestaat uit 128, 256 of 512 pagina's. Dit gegeven zorgt ervoor dat SSD-controllers slimme trucjes moeten uithalen. Wanneer een aantal pagina's aan data verwijderd moet worden, moet eerst de rest van de data uit het blok gekopieerd worden naar een ander blok, waarna het gehele blok geleegd kan worden.

In de praktijk betekent het dat SSD-controllers schrijfacties zoveel mogelijk opzamelen, deze vervolgens tegelijk naar nieuwe, vers geleegde blokken uitvoeren en tegelijkertijd verwijderacties pas op gezette tijden uitvoeren. Op die momenten, wanneer de SSD niets te doen heeft, schakelt de in de controller ingebakken garbage collector in, die verwijderacties daadwerkelijk doorvoert op chipniveau en overbleven data zoveel mogelijk combineert in volle blokken, om op die manier zoveel mogelijk blokken volledig leeg te kunnen maken.

De meeste controllers doen aan dergelijke background garbage collection, ofwel het combineren van data in volle blokken op momenten waarop de SSD niet gebruikt wordt, om op die manier zoveel mogelijk volledig lege blokken te creëren. Wanneer de SSD echter lange tijd volcontinu, dus zonder een seconde rust, gebruikt wordt, kan de garbage collector niet tussendoor aan de slag. Op een gegeven moment zijn er dan geen lege blokken meer over en zal de SSD tussen het uitvoeren van commando's door aan garbage collection moeten gaan doen.  Forground garbage collection heet het dan in jargon, en het prestatieniveau kan in zo’n situatie flink inzakken tot wat men noemt de steady state prestaties. Ook hiervoor hebben we een test.

De manier waarop de garbage collection en het hergroeperen van data gebeurt is misschien wel het belangrijkste aspect waarop algoritmes van verschillende SSD-controllers zich van elkaar onderscheiden. Er is namelijk een intrinsiek dilemma; aan de ene kant wil je zo snel mogelijk oude data echt verwijderen en valide data combineren om op die manier zo veel mogelijk lege blokken te creëren om daarmee zo lang mogelijk hoge prestaties te kunnen bieden. Maar… wanneer data te vaak en te snel intern wordt verplaatst neemt het aantal interne schrijfopdrachten flink toe. De zogenaamde write amplification factor, de verhouding tussen het aantal intern uitgevoerde schrijfopdrachten en het aantal schrijfopdrachten vanuit het besturingssysteem, gaat dan door het dak. Vergeet niet dat de levensduur van flashchips afhankelijk is van het aantal schrijfopdrachten! Vanuit dat oogpunt wil je het intern verplaatsen van data dus pas doen als het écht nodig is. Slimme algoritmes die voorspellen wat op ieder moment de beste keuze is, zijn dus van groot belang.


De anatomie van een SSD. Data lezen en schrijven op een SSD gaat per pagina. Maar om nieuwe data te schrijven, moeten de flashcellen eerst geleegd worden. Dat gaat weer enkel per blok.

TLC

Alle geteste SSD’s maken gebruik van MLC-geheugen, behalve de Samsung 840 Evo’s waarin we TLC vinden. Doordat bij TLC drie bits per geheugencel opgeslagen kunnen worden, is maar twee-derde van het chipoppervlak nodig om dezelfde capaciteit te bieden. Het is deze reden dat Samsung de 840 Evo’s zeer goedkoop in de markt kan zetten. TLC heeft echter twee nadelen: het biedt veel minder zogenaamde write cycles (lees: kan dus minder vaak overschreven worden) en is veel langzamer bij schrijfopdrachten.

Over dat eerste hoef je je bij normaal consumentengebruik geen zorgen te maken. Dat hebben we tijdens een uitvoerige test van ruim drie maanden begin 2013 al bewezen. Voor de lagere snelheid heeft Samsung een trucje bedacht: TurboWrite. Een gedeelte van het flashgeheugen wordt aangestuurd als zijnde SLC, dus met slechts één bit per cel. Dan kunnen schrijfopdrachten razendsnel verwerkt worden. Als de SSD idle is wordt data van de virtuele SLC-cache doorgezet naar normale, langzamere TLC-cellen. Het maakt wel dat de 840 Evo alleen maar snel is zolang de SLC-cache niet vol is. Bij normale consumententoepassingen komt dat zelden tot nooit voor. Wie de SSD zeer intensief belast kan daar wel tegenaan lopen, zoals ook onze 4k random write continutest aantoont. Meer info over TurboWrite vind je in onze oorspronkelijke Samsung 840 Evo test.

Samsung 840 Evo 250GB
In Samsung 840 Evo SSD's vinden we TLC geheugenchips.

Overprovisionering

Om er voor te zorgen dat er altijd compleet lege blokken gemaakt kunnen worden, ook wanneer een SSD (bijna) helemaal vol staat, en om een oplossing te hebben voor een beperkt aantal flashcellen dat bij productie of later stuk gaat, zijn alle SSD’s standaard wat men noemt ge-overprovisioneerd. Dat betekent dat er intern meer opslagcapaciteit aanwezig is dan beschikbaar wordt gesteld aan het besturingssysteem. Daartoe gebruiken SSD fabrikanten een trucje dat ze hebben afgekeken van hardeschijfleveranciers.

De flashchips waarop SSD’s zijn gebaseerd hebben een capaciteit waarbij gigabytes op de officiële manier berekend worden, ofwel een gigabyte is 1024x1024x1024 = 1.073.741.824 bytes. Officieel zou je dan moeten spreken over GiB ofwel Gibibytes, maar dat laten we aan de puristen. Windows rekent ook met deze wat men noemt binaire rekenmethode.

Bij het bepalen van de capaciteit die beschikbaar wordt gesteld aan het besturingssysteem rekenen SSD-fabrikanten echter met een gigabyte is 1000x1000x1000 = 1.000.000.000 bytes. Een verschil van 7,3% dus! Het maakt dat een SSD waarbij ‘256 GB’op de verpakking staat, intern daadwerkelijk 256 échte gigabytes aan flashgeheugen heeft, maar dat je in Windows of een ander besturingssysteem slechts 238 gigabytes beschikbaar hebt.

Sommige fabrikanten vinden 7,3% overprovisionering echter niet voldoende. Vandaar dat je heel wat SSD’s treft waarbij de opgegeven capaciteit 240 GB i.p.v. 256 GB of 480 GB i.p.v. 512 GB is. Dat is nog eens een extra 7,3% overprovisionering bovenop degene die er standaard al is, ten einde schrijfopdrachten in zoveel mogelijk omstandigheden zo snel mogelijk te kunnen uitvoeren.

256 GiB flashgeheugen

256 GB = 238 GiB beschikbaar in Windows
7,3% overprovisionering

Controllers

SSD-fabrikanten kunnen op dit moment uit een aantal controllers kiezen. Inmiddels al ruim tweeëneenhalf jaar oud, maar nog steeds het meest populair is de LSI SandForce SF-2281. Deze controller heeft nog steeds een slim trucje dat andere controllerfabrikanten vermoedelijk wegens patent-aangelegenheden niet kunnen toepassen: data wordt gecomprimeerd opgeslagen op SSD’s. Dat heeft als voordeel dat SandForce SSD’s bij goed comprimeerbare data sneller kunnen werken én dat de genoemde write ampliciation factor omlaag kan. Sterker nog, wanneer je vrijwel alleen maar met comprimeerbare bestanden werkt is zelfs een WAF lager dan 1 mogelijk! Tegelijkertijd moeten we inmiddels concluderen dat de SF-2281 qua prestaties links en rechts door de concurrentie is ingehaald. Waren de prestaties bij introductie state-of-the-art, nu zetten vrijwel alle andere courante controllers betere prestaties neer. De reden waarom de SandForce chip toch populair blijft is dat je hem als SSD-fabrikant kant en klaar met firmware kunt inkopen en dus in z’n geheel geen eigen R&D nodig hebt. Simpel gezegd: als je weet hoe je geheugenchips moet inkopen en een assemblagelijn hebt om chips te solderen, kun je SandForce gebaseerde SSD’s op de markt brengen.

Een andere populaire keuze zijn de controllers van Marvell; de oudere generatie 88SS9174 en de nieuwe generatie 88SS9187. De Marvell controllers bestaan in feite uit ARM processors met daaraan gekoppeld alle benodigde interfaces (SATA, flash en DRAM voor buffers) en specifieke engines voor zaken als ECC foutcorrectie. Als SSD-fabrikant mag je zelf een firmware ontwikkelen en slimme algoritmes bedenken. Plextor staat bekend om haar goede firmware ontwikkelteam en heeft zodoende erg rappe Marvell-gebaseerde SSD’s op de markt. Andere Marvell-partners zijn Crucial en Sandisk.

Een controller die we eerder alleen bij Corsair tegenkwamen, maar sinds enige tijd ook op Seagate SSD’s is de Link-A-Media-Devices (LAMD) LM87800. LAMD is inmiddels overigens onderdeel van flashgeheugenfabrikant Hynix. Over de interne werking is niet veel bekend, al weten dat ook LAMD haar controllers turn-key, ofwel inclusief firmware aanlevert. Toch lijken zowel Corsair als Seagate een bijdrage aan de ontwikkeling gedaan te hebben.

Budgetoplossingen komen er van de firma Phison, dat zich primair lijkt te focussen op controllers voor USB-sticks. De Phison PS3105 die we tegenkomen in de Crucial v4 is zelfs nog gebaseerd op Serial ATA 300 en komt qua prestaties niet in de buurt van de rest. Deze SSD is overigens inmiddels gelukkig ‘end-of-life’ verklaard. Maar ook de nieuwe PS3108, die gebruikt is in de Corsair Force LS SSD, blijkt geen hardloper te zijn.

OCZ en Samsung ten slotte maken eigen controllers, die ze ook enkel voor eigen gebruik houden. De Indilinx Barefoot 3 van OCZ is, zoals we verderop zullen zien, tot uitstekende prestaties in staat. Datzelfde geldt voor de MDX en MEX controllers van Samsung. In de Toshiba Q-series SSD’s vinden we een Toshiba TC58NC5HA9GST controller, maar de chip heeft ook een ‘Marvell’ opdruk. Het gaat hier om een rebranded Marvell controller met eigen firmware van Toshiba.


De LSI SandForce SF-2281 is nog steeds de meest gebruikte SSD controller, maar kan qua prestaties inmiddels niet meer meekomen in de top.


Over controllers van Phison, zoals in de Crucial v4 of Corsair Force LS, worden we vooralsnog niet heel enthousiast.


De door OCZ ontwikkelde Indilinx Barefoot 3 controller is extreem snel.

Test

Voor dit artikel zijn we aan de slag gegaan met 36 verschillende SSD’s met een capaciteit van ofwel 240/256 GB, ofwel 480/512 GB.

Afgelopen september hebben we onze testprocedure voor SSD’s geheel herzien. Onze tests bestaan uit verschillende, veelal op Iometer gebaseerde synthetische tests, daarna een tweetal op PCMark gebaseerde praktijktests en verder nog een tweetal continutests. Ons testsysteem bestaat uit een Intel Core i7 3220 op een Intel Z77 chipset moederbord. Tests worden uitgevoerd onder Windows 7 x64. SSD's sluiten we uiteraard aan op een Serial ATA 600 poort met AHCI ingeschakeld. In Windows maken we gebruik van de Intel RST drivers.

Iometer tests

Middels Iometer bepalen we allereerst de random lees- en schrijfsnelheid met 4k datablokken. Juist deze randomprestaties met kleine datablokken zijn voor de prestaties van SSD’s in de praktijk erg van belang: in Windows, maar ook in andere besturingssysteem is 4k in de regel de meest gebruikte blokgroottes waarmee harde schijven en SSD’s worden aangestuurd. De test doen we met queue-depth 1, 2, 4, 8, 16 en 32. Deze queue-depth geeft aan hoeveel gelijktijdige instructies er op een SSD worden afgevuurd. Bij QD32 kunnen SSD’s zich van hun beste kant laten zien, maar juist de prestaties bij lage queue-depth zijn voor groot belang bij consumententoepassingen.

Met Iometer meten we ook de lees- en schrijfsnelheid bij grote datablokken van 1 MB. Deze test doen we bij QD32, maar juist bij dergelijke datablokken maakt de hoeveelheid parallelle verzoeken overigens weinig tot niets uit, omdat de SSD-controller die uitstekend kan verdelen over meerdere SSD-kanalen.

Verder simuleren we de toegangspatronen van een file server en een database server met Iometer. De database test bestaat geheel uit random operaties ter grootte van 8 kB, waarvan 67% leesopdrachten en 33% schrijfopdrachten. De fileserver tests is 80% leesopdrachten en 20% schrijfopdrachten, waarbij de transfer sizes als volgt zijn verdeeld: 10% 512 bytes, 5% 1 kB, 5% 2 kB, 60% 4 kB, 2% 8 kB, 4% 16 kB, 4% 32 kB en 10% 64 kB. Zowel de file server als database test voeren we opnieuw uit met queue-depth 1, 2, 4, 8, 16 en 32.

Alle Iometer tests voeren we uit met volledig random data, waarom SSD-controllers met compressietrucs geen profijt kunnen behalen. Ook draaien alle verschillende tests voor minimaal 30 seconden per stuk, veel langer dan vergelijkbare tests als onderdeel van de diverse benchmark tools.

AS SSD

Waar we onze synthetische tests hebben gestandaardiseerd, draaien we alsnog ook de populaire AS SSD benchmark, welke intern ook is gebaseerd op de prestaties bij 4k datablokken (QD1 en QD64) en sequentiële lees en schrijfprestaties. Hoewel dubbelop met de Iometer tests heeft AS SSD twee voordelen: allereerst worden de scores netjes omgezet in een duidelijke totaalscore die goede eerste indruk van de prestaties van een SSD geeft. Daarnaast kun je AS SSD ook simpel thuis draaien en zo scores eenvoudig vergelijken.

Real-world benchmarks: PCMark

Voor consumententoepassingen zijn real-world benchmarks PCMark7 en PCMar8 veel belangrijker. PCMark7 simuleert de hardeschijftoegang van echte programma's en geeft aan wat de prestaties van de drive zijn in verschillende scenario’s. De totaalscore geeft een maat voor algemeen gebruik, de deelscores geven een indicatie van de snelheid bij verschillende gebruiksmodellen. De zogenaamde traces zijn gebaseerd op software it het Windows 7 tijdperk. PCMark 7 speelt de scenario’s in real-time af; prestatiewinsten die je in werkelijkheid niet zou bemerken, zie je bij PCMark 7 dan ook niet in de scores terug.

We tonen daarnaast PCMark7 'Raw' scores. Hierbij is de idle-tijd weggelaten, waardoor de scores niet meer één-op-één correleren met de prestaties van de applicaties in de praktijk, maar je kunt wel mooi het daadwerkelijke prestatieverschil tussen SSD's zien.

Daarnaast draaien we PCMark8, de nieuwste versie van de benchmark. Ook deze benchmark heeft weer een harde schijf/SSD test, opnieuw gebaseerd op traces, maar nu van moderne software. PCMark 8 bevat traces van Adobe Photoshop, Adobe Illustrator, Adobe Indesign, Adobe After Effects, Microsoft Word, Microsoft Excel, Microsoft PowerPoint, World of Warcraft en Battlefield 3.

Continutests

Ten slotte doen we nog een tweetal continutests waarbij we een workload voor 30 minuten op een SSD draaien, waarbij we per minuut de gemiddelde prestaties bepalen. Allereerst doen we dit met de Iometer 4k random write test, daarnaast met de Iometer database simulatie. Beide continutests worden uitgevoerd met QD32 en op een bestand dat 75% van de capaciteit van het aanwezige flashgeheugen beslaat. Meer informatie over deze continutests verderop. Voor wie z’n SSD gaat gebruiken voor consumententaken is deze continutests weinig van belang, voor het professioneel inzetten van SSD’s – bijvoorbeeld in SSD’s – zijn de resultaten van deze tests juist belangrijker dan welke andere benchmark dan ook.

Stroomverbruik

Het stroomverbruik van SSD’s meten we gebruikmakend van een BTO W540EU laptop gebaseerd op een Intel Core i3 3120M CPU en de Intel H77M chipset. We meten het stroomverbruik van SSD’s zowel idle als tijdens een 4k random write en 1 MB sequential write workload.

Grafieken

In de grafieken zijn de 240/256 GB SSD's te herkennen aan blauwe balkes en de 480/512 GB SSD's aan rode balkjes.

Iometer: 4k random read/write

Met Iometer hebben we de random leessnelheid met 4k datablokken getest, met queue depth 1 tot en met 32. 

Met queue depth 1 vinden we de Samsung 840 Pro SSD's aan kop, gevolgd door de Sandisk Extreme II 240GB en de Samsung 840 Evo 500GB. De hoogste 4k random read QD32 prestaties worden bepaald door de Samsung 840 Pro’s en de OCZ Vector 512GB: zij tikken de 100.000 operaties per seconde aan. Menig andere SSD komt ook boven de 90.000 Iops. 

4k random writes met QD1 zijn de OCZ Vector 150 240GB en diens voorloper Vector 256GB het snelste. De hoogste 4k random writes met QD32 vinden we bij de Samsung 840 Evo 500GB, direct gevolgd door opnieuw de Samsung 840 Pro’s en OCZ Vectors.

Iometer: 1 MB sequential read/write

Het zijn de 840 Pro’s die de hoogste sequentiële leessnelheid behalen (meer dan 530 MB/s). Negen van de 36 SSD’s komt boven de 500 MB/s, een ander vijftal haalt de 250 MB/s nog niet. 

De hoogste sequentiële schrijfsnelheid wordt behaald door de nieuwe OCZ Vector 150 240GB (536,1 MB/s), op de voet gevolgd door de Samsung 840 Pro 512GB en beide oudere OCZ Vectors. De schrijfsnelheid van de SandForce SSD’s valt tegen, al moet daarbij dus aangetekend worden dat we gebruik maken van niet-comprimeerbare data.

Iometer: File server / Database server simulatie

Hoewel (vrijwel) alle in deze vergelijkingstest opgenomen SSD's als consumentenproduct in de markt worden gezet, hebben we ter volledigheid ook de file server en database server simulatie workloads gedraaid, om een volledig beeld te krijgen van de prestaties. In onderstaande grafiek zie je de resultaten voor queue-depth 32. Een beschrijving van deze tests vind je op testprocedure pagina.

Het valt op dat de OCZ Vectors en vooral de Toshiba Q-serie SSD's erg goed presteren in deze professionele workload simulaties.

File server workload

Database workload

AS SSD

AS SSD werkt met oncomprimeerbare data. Net als bij onze Iometer tests hebben SSD's met een SandForce controller hier dus geen voordeel van de ingebouwde compressietrucjes.

AS SSD doet zowel lees- als schrijftests. Eerst wordt er getest met datablokken van 4 kB, met één instructie tegelijkertijd en daarna met 4 kB datablokken met 64 gelijktijdige instructies. Ten slotte wordt ook een sequentiële lees- en schrijftest uitgevoerd, die een maat geeft voor het werken met zeer grote bestanden. Op basis van alle tests bepaalt AS SSD ook een totaalscore. Hoewel de tests grotendeeld dubbelop zijn met de Iometer tests, draaien we SSD's omdat je deze benchmark zelf ook eenvoudig kunt draaien om zo een vergelijk te maken met je eigen SSD.

De hoogste AS SSD totaalscores worden behaald door de Samsung 840 Evo 500GB en Samsung 840 Pro 512GB, beide boven de 1150 punten. De OCZ Vectors zetten opnieuw ook goede scores neer, met daarachter de Plextor M5 Pro’s. Bijna de helft van de SSD’s, 17 stuks, komt boven de 1000 punten uit.

Op de volgende pagina vind je alle deelscores.

AS SSD (deelscores)

4k blokken lezen - single threaded

4k blokken lezen - 64 threads

Sequentiëel lezen

4k blokken schrijven - single threaded

4k blokken schrijven - 64 threads

Sequentiëel schrijven

PCMark7

PCMark7 maakt gebruik van traces gebaseerd op relatief moderne software uit het Windows 7 tijdperk. Juist omdat deze benchmark gebruikmaakt van echte en ook moderne applicaties, is dit samen met PCMark8 eigenlijk de belangrijkste benchmark om je beslissing welke SSD te kopen op te baseren, mits je een SSD koopt voor consumententoepassingen. Een verschil met PCMark Vantage, een benchmark die we voor SSD's niet meer draaien omdat 'ie inmiddels té oud is, is dat PCMark7 de traces in real time afspeelt. Daardoor liggen de scores van SSD's dichter bij elkaar, maar komen de resultaten ook veel beter overeen met wat je in de praktijk daadwerkelijk mag verwachten.

De twee Samsumg 840 Pro SSD’s behalen de hoogste PCMark 7 scores: meer dan 5500 punten. De Toshiba Q-series doen het ook goed, maar sowieso zitten rond of net boven de 5400 punten. Enkel de Crucial v4 diskwalificeert zich met 3644 punten volledig.

Op de volgende pagina vind je de deelscores.

PCMark7 (deelscores)

Windows Defender test

De Windows Defender test is gebaseerd op een trace waarbij Windows Defender een quick scan doet van een systeem.

Importing pictures test

De importing pictures test is gebaseerd op een trace waarbij een USB-stick met 68 foto's (434 MB in totaal) wordt geïmporteerd in Windows Live Photo Gallery, waarbij de afbeeldingen worden gekopiëerd en geïndexeerd en er thumbnails worden aangemaakt.

Video editing test

De video editing test is gebaseerd op een trace waarbij een HD-video wordt geëxporteerd vanuit Windows Live Movie Maker. Deze film is gebaseerd op eerder geïmporteerde 1080i MPEG2 video's van een Sony HDR-HC3 camera.

Windows Media Center test

De Windows Media Center test is gebaseerd op het gebruik van een Media Center PC met twee DVB-T tuners. Eerst wordt een stuk TV opgenomen, waarna de opname wordt gestopt. Terwijl de opname wordt afgespeeld, worden er tegelijkertijd twee andere zenders opgenomen.

Adding music test

De adding music test is gebaseerd op Windows Media Player. Bij deze test wordt 68 GB aan muziekbestanden (lossless WMA) afkomstig van een andere schijf geïndexeerd. Let wel: het inlezen van de WMA-files valt niet binnen de trace, want die waren afkomstig van een andere schijf. De trace bevat enkel de hardeschijfactiviteit van het bijwerken van de Windows Media Player database.

Starting applications test

De starting applications test is gebaseerd op het openen van een op de harde schijf bewaard zeer complex HTML-document inclusief alle bijbehorende bestanden in Internet Explorer.

Gaming test

De gaming test is gebaseerd op een trace waarbij een level in World of Warcraft volledig wordt geladen.

PCMark7 (Raw)

PCMark7 kan sinds de nieuwste versie ook zogenaamde Raw scores tonen. Dat zijn scores waar in de idle tijd binnen de traces van de verschillende testonderdelen niet wordt meegerekend. Dat zorgt ervoor dat je, net als vroeger bij PCMark Vantage, veel beter de echte prestatieverschillen tussen de SSD's kunt zien. Ofwel: de Raw scores kun je in feite interpreteren als het prestatieverschil tussen verschillende SSD's bij de verschillende workloads, de normale scores van de vorige pagina's correleren met wat je daar in de praktijk daadwerkelijk van merkt.

Opnieuw vinden we de Samsung 840 Pro SSD's bovenaan in de grafiek.

Op de volgende pagina vind je de deelscores.

PCMark7 (Raw - deelscores)

Windows Defender test

De Windows Defender test is gebaseerd op een trace waarbij Windows Defender een quick scan doet van een systeem.

Importing pictures test

De importing pictures test is gebaseerd op een trace waarbij een USB-stick met 68 foto's (434 MB in totaal) wordt geïmporteerd in Windows Live Photo Gallery, waarbij de afbeeldingen worden gekopiëerd en geïndexeerd en er thumbnails worden aangemaakt.

Video editing test

De video editing test is gebaseerd op een trace waarbij een HD-video wordt geëxporteerd vanuit Windows Live Movie Maker. Deze film is gebaseerd op eerder geïmporteerde 1080i MPEG2 video's van een Sony HDR-HC3 camera.

Windows Media Center test

De Windows Media Center test is gebaseerd op het gebruik van een Media Center PC met twee DVB-T tuners. Eerst wordt een stuk TV opgenomen, waarna de opname wordt gestopt. Terwijl de opname wordt afgespeeld, worden er tegelijkertijd twee andere zenders opgenomen.

Adding music test

De adding music test is gebaseerd op Windows Media Player. Bij deze test wordt 68 GB aan muziekbestanden (lossless WMA) afkomstig van een andere schijf geïndexeerd. Let wel: het inlezen van de WMA-files valt niet binnen de trace, want die waren afkomstig van een andere schijf. De trace bevat enkel de hardeschijfactiviteit van het bijwerken van de Windows Media Player database.

Starting applications test

De starting applications test is gebaseerd op het openen van een op de harde schijf bewaard zeer complex HTML-document inclusief alle bijbehorende bestanden in Internet Explorer.

Gaming test

De gaming test is gebaseerd op een trace waarbij een level in World of Warcraft volledig wordt geladen.

PCMark8

De storage benchmark van PCMark8 is opnieuw gebaseerd op traces, maar nu van moderne software. PCMark8 bevat traces van Adobe Photoshop, Adobe Illustrator, Adobe Indesign, Adobe After Effects, Microsoft Word, Microsoft Excel, Microsoft PowerPoint, World of Warcraft en Battlefield 3. De totaalscore wordt bepaald door het meetkundig gemiddelde van de verschillende onderdelen te nemen. Opnieuw worden de traces 'real time' afgespeeld, dus inclusief idle tijd. Dat maakt dat net als bij PCMark7 de scores van SSD erg dicht bij elkaar liggen. Dat komt dan ook overeen met de praktijk: bij normale consumententoepassingen is het vrijwel onmogelijk om moderne SSD's van elkaar te onderscheiden.

Waar PCMark8 voor alle tests ook een Raw-score geeft, toont PCMark8 op eenzelfde manier een gemiddelde snelheid waarmee de harde schijf activiteit van de traces is afgespeeld. Dit is dus weer zonder idle tijd en toont de daadwerkelijk onderliggende prestatieverschillen van de SSD's. 

Het zijn opnieuw de 840 Pro’s gevolgd door de Toshiba Q-series die de beste prestaties neerzetten. Maar ook de Samsung 840 Evo’s, OCZ Vectors en Plextor M5 Pro’s scoren opnieuw goed.

Op de volgende pagina vind je de deelscores.

PCMark8 (deelscores)

Batllefield 3

De Battlefield 3 trace bevat het opstarten van Battlefield 3, inloggen en laden van een save game en het starten van het betreffende level. De trace bevat 887 MB aan leesopdrachten en 28 MB aan schrijfopdrachten.

World of Warcraft

De World of Warcraft trace bevat het opstarten van het spel, het inloggen en het starten van een level. De trace bevat 390 MB aan leesopdrachten en 5 MB aan schrijfopdrachten. 

Adobe Photoshop Light

Deze trace bevat het startyen van Photoshop, het openen van 14 afbeeldingen en het op elk daarvan uitvoeren van een zevental bewerkingen. De trace bevat 313 MB aan leesopdrachten en 2336 MB aan schrijfopdrachten. 

Adobe Photoshop Heavy

Deze trace is gebaseerd op het bewerking van een hoge resolutie foto en het daarmee maken van een hi-res poster voor print. De trace bevat 468 MB aan leesopdrachten en 5640 MB aan schrijfopdrachten.

Adobe InDesign

In deze trace wordt een publicatie met een groot aantal afbeeldingen gemaakt in InDesign.De trace bevat 401 MB aan leesopdrachten en 624 MB aan schrijfopdrachten.

Adobe After Effects

In deze trace wordt een eerder gemaakte video gerenderd.De trace bevat 311 MB aan leesopdrachten en 16 MB aan schrijfopdrachten.

Adobe Illustrator

In deze trace wordt een presentatie gemaakt op basis van een groot aantal in Photoshop gemaakte afbeeldingen.De trace bevat 373 MB aan leesopdrachten en 89 MB aan schrijfopdrachten.

Microsoft Word

In deze trace wordt een groot aantal bewerkingen gedaan aan een groot acedemisch Word-bestand.De trace bevat 107 MB aan leesopdrachten en 95 MB aan schrijfopdrachten.

Microsoft Excel

Deze trace bevat werkzaamheden aan een zeer grote Excel-tabel.De trace bevat 73 MB aan leesopdrachten en 15 MB aan schrijfopdrachten.

Microsoft PowerPoint

Deze trace bevat een aantal bewerkingen aan een groot PowerPoint bestand met veel afbeeldingen. De trace bevat 83 MB aan leesopdrachten en 21 MB aan schrijfopdrachten.

Continutests - Steady State Performance

Zeker voor wie een SSD professioneel gaat toepassen - denk aan workstation of server gebruik - zijn de zogenaamde steady state prestaties, ofwel het prestatieniveau waarop een SSD stabiliseert na langduring intensief gebruik, erg van belang.

Eerst wat achtergrondinformatie. We hebben meermaals geschreven dat data op een SSD per zogenaamde 'pagina', hoeveelheden van meestal 4, 8 of 16 kB, weggeschreven en uitgelezen kan worden. Om data te kunnen wegschrijven moeten datacellen echter eerst gewist worden: dat kan alleen per blok. Zo'n blok bestaat uit 128, 256 of 512 pagina's. Dit gegeven zorgt ervoor dat SSD's slimme trucjes moeten uithalen. Wanneer een aantal pagina's aan data verwijderd moet worden, moet eerst de rest van de data uit het blok gekopieerd worden naar een ander blok, waarna het gehele blok geleegd kan worden. In de praktijk betekent het dat SSD-controllers schrijfacties zoveel mogelijk opzamelen, deze vervolgens tegelijk naar nieuwe, vers geleegde blokken uitvoeren en tegelijkertijd verwijderacties pas op gezette tijden uitvoeren. Op die momenten, wanneer de SSD niets te doen heeft, schakelt de in de controller ingebakken garbage collector in, die verwijderacties daadwerkelijk doorvoert op chipniveau en overbleven data zoveel mogelijk combineert in volle blokken, om op die manier zoveel mogelijk blokken volledig leeg te kunnen maken.

Wanneer de SSD echter lange tijd continu, dus zonder een seconde rust, gebruikt wordt, kan de garbage collector niet tussendoor aan de slag. Op een gegeven moment zijn er dan geen lege blokken meer over en zal de SSD tussen het uitvoeren van commando's door aan garbage collection moeten gaan doen. Het resultaat: de prestaties worden lager. Het prestatieniveau waarop een SSD in zo'n geval op stabiliseert noemen we de steady state performance.

Wij doen twee verschillende continutests om deze steady state performance in kaart te brengen. Beide tests draaien we met Iometer, waarbij we de workload voor 30 minuten contiunu laten draaien er per minuut de gemiddelde prestaties noteren. De eerste continutes is de 4k random write QD32 benchmark. De tweede continutests is de Iometer database workload simulatie, eveneens gedraaid met queue depth 32. Beide tests draaien we op een testbestand dat 75% van de schijfcapaciteit (LBA) beslaat.

4k random write QD32

In de 4k random write test zetten tonen de vier OCZ Vector SSD's overtuigend aan de hoogste steady state prestaties te hebben. Met 165,4 MB/s gemiddeld tussen minuut 21 en 30 is de OCZ Vector 150 bijna 68% sneller dan de Samsung 840 Pro 256GB. Ook de op LAMD-controller gebaseerde SSD's van Seagate en Corsair scoren goed. We zien ook duidelijk dat de Samsung 840 Evo SSD's, die in andere benchmarks goed presteren, hier door de mand vallen aangezien de TurboWrite buffer al na een paar seconden vol zit en daarna niet meer gebruikt kan worden.

Database simulatie QD32

In de database simulatie test is het opnieuw de OCZ Vector 150 240GB die de hoogste prestaties blijft bieden: gemiddeld bijna 160 MB/s tijdens de 21ste en 30ste minuut. De verschillende tussen de 36 SSD's zijn opnieuw groot in deze continutest. 

Stroomverbruik

Ten slotte het stroomverbruik. Aangezien menig SSD enkel in combinatie met een mobiele chipset in de laagste power saving mods terecht kunnen komen, testen we dit in combinatie met een BTO W540EU laptop gebaseerd op een Intel Core i3 3120M CPU en de Intel H77M chipset. 

In de grafiek zie je dat de waardes flink uiteen lopen. In de praktijk maakt dat echter weinig uit: ter validatie draaiden we de PowerMark accuduur test op de BTO W540EU laptop met zowel de Toshiba Q-series 256GB SSD als enige schijf – de zuinigste SSD in de test! – als ook met een veel minder zuinige PNY XLR8 240GB. Een verschil is er, maar het is niet extreem. In de zware entertainment test, waarbij de SSD vrijwel constant wordt gebruikt, doet de laptop het met de PNY SSD 2:39 uur en met de Toshiba SSD 2:51 uur, twaalf minuten ofwel 7,5% winst dus door een zuinigere SSD te kiezen. In de lichte productivity test, waarbij de SSD vrijwel niet wordt gebruikt is er geen significant verschil en blijkt het resultaat met PNY zelfs iets beter: 5:37 uur met PNY en 5:33 met Toshiba.

Hardware.Info SSD Prestatiescore 2013-2014

Ten slotte de Hardware.Info SSD Prestatiescore 2013-2014. Deze is bepaald door het meetkundig gemiddelde te nemen van de belangrijkste benchmarks (AS SSD, Iometer 4k R/W, Iometer seq. R/W, PCMark7, PCMark8 en beide continutests) en dat te normaliseren zodat de best presterende SSD van dit moment op 100 punten uitkomt.

We zien een gelijkspel voor drie SSD's die zich overall het snelst mogen noemen: de Samsung 840 Pro 512GB, OCZ Vector 256GB en OCZ Vector 150 240GB komen alle drie op 100 punten. Ook de Samsung 840 Pro 256GB, OCZ Vector 512GB en Plextor M5 Pro 256GB halen een score van 95 punten of meer.

(Let op: wanneer je deze review een paar weken of maanden na originele publicatie bekijkt, kan het zijn dat de SSD's lagere prestatiescores hebben omdat er dan inmiddels overall snellere exemplaren op de markt zijn gekomen.)

Conclusie

Drie SSD-series mogen zich wat ons betreft snelste ter wereld noemen; de Samsung 840 Pro, de OCZ Vector 150  en de inmiddels niet meer verkrijgbare OCZ Vector. De 840 Pro’s zijn juist in typische consumenten benchmarks als de PCMarks het snelst en nog relatief vriendelijk geprijsd: een dikke 80 cent per GB. De Vectors blinken echt uit bij de continutest; ze zijn snel en blijven snel. Het zijn de snelste SSD’s voor de meest veeleisende gebruikers, maar de prijs is met ruim een euro per GB wel fors. Zowel de 840 Pro’s als de Vectors winnen een Hardware.Info Gold Award. Juist het feit dat de 840 Pro’s nog erg betaalbaar zijn, maakt dat we de meeste SSD’s tussen de 70 en 80 cent per GB, hoewel er zonder meer goede producten tussen zitten, eigenlijk niet zonder meer kunnen aanraden.

De omgerekend naar prijs per gigabyte goedkoopste SSD in de test is de Crucial M500 240GB, die op zich nog altijd voldoende prestaties beidt. Goed voor een Bronze Award. Vrijwel even duur, herstel, goedkoop zijn de Samsung 840 Evo’s. Deze zetten onder meer dankzij de TurboWrite truc uitstekende scores neer; de SSD’s kunnen zich meten meet veel duurdere exemplaren. Eigenlijk zijn deze Evo’s voor normaal consumentengebruik gewoon de beste keuze die je kunt maken. Vandaar een Hardware.Info Silver Award.

Een laatste aanrader is de Toshiba Q-serie: lekker betaalbaar (73 cent per GB), prima prestaties (ook steady-state) en zonder meer de zuinigste SSD in de test. Ook Toshiba verdient een Silver Award.

Klik hier voor een uitgebreide vergelijkingstabel van alle geteste SSD's.


Samsung 840 Pro 256GB / 512GB
OCZ Vector 150 240GB

OCZ Vector 256GB / 512GB


Samsung 840 Evo 250GB / 500GB
Toshiba Q-series 256GB / 512GB


Crucial M500 240GB


Besproken producten

Vergelijk alle producten

Vergelijk  

Product

Prijs

Adata Premier Pro SP900 256GB

Adata Premier Pro SP900 256GB

  • 256 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 545 MB/s
  • 535 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Adata XPG SX900 512GB

Adata XPG SX900 512GB

  • 512 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 555 MB/s
  • 535 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Corsair Force LS 240GB

Corsair Force LS 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • Phison PS3108
  • 560 MB/s
  • 535 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Silver Award Corsair Force Series GS 240GB

Corsair Force Series GS 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 555 MB/s
  • 525 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Corsair Force Series GS 480GB

Corsair Force Series GS 480GB

  • 480 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 540 MB/s
  • 455 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Corsair Neutron 256GB

Corsair Neutron 256GB

  • 256 GB
  • Serial ATA 600
  • LAMD LM87800
  • 540 MB/s
  • 450 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Corsair Neutron GTX 240GB V2

Corsair Neutron GTX 240GB V2

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • LAMD LM87800
  • 550 MB/s
  • 470 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Corsair Neutron GTX 480GB V2

Corsair Neutron GTX 480GB V2

  • 480 GB
  • Serial ATA 600
  • LAMD LM87800
  • 546 MB/s
  • 546 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Crucial M500 240GB

Crucial M500 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • Marvell 88SS9187
  • 500 MB/s
  • 250 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Silver Award Crucial M500 480GB

Crucial M500 480GB

  • 480 GB
  • Serial ATA 600
  • Marvell 88SS9187
  • 500 MB/s
  • 400 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Crucial v4 256GB

Crucial v4 256GB

  • 256 GB
  • Serial ATA 300
  • Phison PS3105
  • 230 MB/s
  • 190 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Intel 530 Series 240GB

Intel 530 Series 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 540 MB/s
  • 490 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Kingston HyperX 3K 240GB

Kingston HyperX 3K 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 555 MB/s
  • 510 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Kingston HyperX 3K 480GB

Kingston HyperX 3K 480GB

  • 480 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 540 MB/s
  • 450 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Kingston HyperX NAVI Limited Edition 240GB

Kingston HyperX NAVI Limited Edition 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 555 MB/s
  • 510 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Kingston SSDNow KC300 240GB

Kingston SSDNow KC300 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 525 MB/s
  • 500 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Kingston SSDNow V300 240GB (Toshiba)

Kingston SSDNow V300 240GB (Toshiba)

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 450 MB/s
  • 450 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Silver Award OCZ Vector 150 240GB

OCZ Vector 150 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • Indilinx Barefoot 3
  • 550 MB/s
  • 530 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Gold Award OCZ Vector 256GB

OCZ Vector 256GB

  • 256 GB
  • Serial ATA 600
  • Indilinx Barefoot 3
  • 550 MB/s
  • 530 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
OCZ Vector 512GB

OCZ Vector 512GB

  • 512 GB
  • Serial ATA 600
  • Indilinx Barefoot 3
  • 550 MB/s
  • 530 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
OCZ Vertex 450 256GB

OCZ Vertex 450 256GB

  • 256 GB
  • Serial ATA 600
  • Indilinx Barefoot 3
  • 540 MB/s
  • 525 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Gold Award Plextor M5 Pro 256GB

Plextor M5 Pro 256GB

  • 256 GB
  • Serial ATA 600
  • Marvell 88SS9187
  • 540 MB/s
  • 450 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Plextor M5 Pro 512GB

Plextor M5 Pro 512GB

  • 512 GB
  • Serial ATA 600
  • Marvell 88SS9187
  • 540 MB/s
  • 450 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Silver Award Plextor M5S 256GB

Plextor M5S 256GB

  • 256 GB
  • Serial ATA 600
  • Marvell 88SS9174
  • 520 MB/s
  • 390 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
PNY XLR8 240GB

PNY XLR8 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 500 MB/s
  • 450 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
PNY XLR8 480GB

PNY XLR8 480GB

  • 480 GB
  • Serial ATA 600
  • SandForce SF-2281
  • 500 MB/s
  • 450 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Silver Award Samsung 840 Evo 250GB

Samsung 840 Evo 250GB

  • 250 GB
  • Serial ATA 600
  • Samsung MEX (S4LN045X01)
  • 540 MB/s
  • 520 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Silver Award Samsung 840 Evo 500GB

Samsung 840 Evo 500GB

  • 500 GB
  • Serial ATA 600
  • Samsung MEX (S4LN045X01)
  • 540 MB/s
  • 520 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Gold Award Samsung 840 Series Pro 256GB

Samsung 840 Series Pro 256GB

  • 256 GB
  • Serial ATA 600
  • Samsung MDX (S4LN021X01)
  • 540 MB/s
  • 520 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Gold Award Samsung 840 Series Pro 512GB

Samsung 840 Series Pro 512GB

  • 512 GB
  • Serial ATA 600
  • Samsung MDX (S4LN021X01)
  • 540 MB/s
  • 520 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Sandisk Extreme II 240GB

Sandisk Extreme II 240GB

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • Marvell 88SS9187
  • 550 MB/s
  • 510 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Sandisk Ultra Plus 256GB (desktop kit)

Sandisk Ultra Plus 256GB (desktop kit)

  • 256 GB
  • Serial ATA 600
  • Marvell 88SS9175
  • 530 MB/s
  • 445 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Seagate 600 Series 240GB (7mm)

Seagate 600 Series 240GB (7mm)

  • 240 GB
  • Serial ATA 600
  • LAMD LM87800
  • 550 MB/s
  • 450 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Seagate 600 Series 480GB (7mm)

Seagate 600 Series 480GB (7mm)

  • 480 GB
  • Serial ATA 600
  • LAMD LM87800
  • 550 MB/s
  • 450 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Silver Award Toshiba Q-Series 256GB

Toshiba Q-Series 256GB

  • 256 GB
  • Serial ATA 600
  • Toshiba TC58NC5HA9GST
  • 552 MB/s
  • 501 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
Silver Award Toshiba Q-Series 512GB

Toshiba Q-Series 512GB

  • 512 GB
  • Serial ATA 600
  • Toshiba TC58NC5HA9GST
  • 552 MB/s
  • 501 MB/s
  • 2.5 inch
Niet verkrijgbaar
0
*