Comfy EasyPC

42 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Kinderklavier
  2. 2. Aan de slag
  3. 3. Conclusie
  4. 42 reacties

Aan de slag


Het beginscherm met alle mogelijkheden.

Vanaf hier wordt het iets moeilijker in het testlokaal, en de emoties lopen af en toe hoog op. Kleine kinderen zijn nu eenmaal niet de meest geduldige personen ter wereld, en met maar één toetsenbord, en drie kleine kinderen, wordt er af en toe stevig aan het keyboard getrokken, en worden de toetsen bij tijd en wijle tamelijk hardhandig bewerkt – maar deze test doorstaat de Comfy EasyPC in ieder geval glansrijk!


Aangezien de 3- en 4œ-jarige al volleerde PC-gebruikers zijn, en bovendien ouder, en dus wijzer geacht worden, moeten zij op hun beurt wachten, en mag die van anderhalf zijn gang gaan. Wat dan direct al opvalt is dat de kabel van de telefoon te stug en te kort is. Dat is namelijk het eerste waar hij naar grijpt, en hij heeft dan ook meteen het hele toetsenbord op zijn schoot liggen. Verder zijn twee gekleurde toetsen van ons testexemplaar een beetje schuingezakt, waardoor er goed in het midden op de toets geduwd moet worden om het bijbehorende scherm te krijgen. Ook voor de grootste twee muziektoetsen, de fluit en de trompet, geldt dat er goed in het midden op geduwd moet worden: als je te ver aan de kant zit voel je dat de toets geen contact maakt. Maar verder niets dan lof voor de beelden en geluidjes die op het scherm getoverd worden. De groene rol zorgt voor een aantal ooh’s en aah’s, want door hier een draai aan te geven wordt het hele scherm volgetoverd met diverse figuren, en hier wordt niet alleen door de kleinste testpersoon ademloos naar gekeken, ook de twee oudsten staken hun ongeduldig getrappel – niet lang, maar toch. Zon, maan en wolk worden ook enthousiast begroet, en de getuite lippen waarmee de slapende maan zachtjes uitademt worden stevig nagedaan.



Het niveau-keuzemenu.

Dan is het de beurt aan de volgende tester. Voor de driejarige wordt het niveau van het spel verhoogd naar ‘2’, en later naar ‘3’. In niveau 2 worden er ook korte zinnetjes gezegd bij iedere toets – de personen bij de telefoon zeggen hun naam, bij de muziektoetsen vertelt een prettige (Vlaamse) vrouwenstem wat voor instrument het is (‘trommel’ wordt hier trouwens ‘drum’ genoemd) en bij de gekleurde toetsen wordt de naam van de kleur en de vorm gegeven (‘paars’ is hier ‘purper’). De notenbalk-toets geeft in alle niveau’s dezelfde liedjes en plaatjes, en dat heeft onze tester goed onthouden, want vrijwel meteen heeft hij zijn favoriete stukje te pakken: een melodietje waarbij twee kaboutertjes twee gekleurde ballonnen opblazen. Die ballonnen smelten vervolgens samen tot één ballon van de samengestelde kleur (blauw en geel worden groen) en die springt dan kapot, waardoor een van de kaboutertjes van schrik van het scherm schiet. Dit filmpje was de absolute favoriet, en dat heb ik dan ook heel wat keren gezien. Verder schijnt de zon, slaapt de maan, en regent de wolk. Ook de groene rol wordt nog een paar keer stevig rondgedraaid, en er blijven maar figuurtjes op het scherm komen… tot de jongste tester zijn vinger op een andere toets weet te krijgen en het beeld weer verspringt naar een gele ruit, tot verontwaardiging van de driejarige. Maar hij moest toch al plaats maken, de oudste tester is nu aan de beurt.

Een van de favorieten: de ballonblazers.


Voor haar wordt het niveau op 3 gezet, maar het is al vrijwel meteen duidelijk dat dit toch écht het niveau voor iemand van drie is. Ze voelt zich met haar vier-en-een-half veel te groot om antwoord te geven aan een beeldscherm. Die van drie jaar kent geen enkele remming en geeft keurig antwoord op vragen als: ‘Kun jij je neus aanraken?’ Ook op dit niveau zijn de ballonnenblazers weer favoriet, maar na enig aandringen worden ook de andere toetsen onderzocht. Dan blijkt dat je zélf muziek kunt maken: brachten de muziektoetsen in de vorige niveau’s nog iedere keer hetzelfde korte deuntje ten gehore, op dít niveau is een groter muziekstuk in kleine stukjes gehakt, en elke keer als er op de toets geduwd wordt, gaat de muziek weer een stukje verder. De oudste testpersoon wacht keurig tot de muziek afgelopen is, en duwt dán pas weer op de toets. Die van drie heeft minder geduld en is in de helft van de tijd door zijn muziek heen. Die van anderhalf laten we inmiddels niet meer bij de computer – we zijn het beu om iedere keer te horen dat een gele vlieger een ruitvorm heeft. Want de gekleurde toetsen geven ook weer een stukje informatie prijs: niet alleen wordt de kleur en de vorm genoemd, maar ook de toepassing – dit is een doos (doos komt in beeld) en dit is een rood vierkant (rood voorkant wordt uitgelicht). Dit is erg interessant voor beide testpersonen (die van anderhalf is inmiddels met zachte dwang uit het testlokaal verwijderd). Bij de zon – maan – wolk-toetsen komt oorzaak en gevolg aan de orde: het is dag – de zon schijnt. Na nog een laatste draai aan de groene rol (weer beeldjes) en nog één keer naar de ballonnen kijken wordt het keyboard tenslotte losgekoppeld, en wordt de PC weer in beslag genomen door de rechtmatige eigenaar.

0
*