Vijf 49 inch Ultra HD tv's review

119 reacties
Inhoudsopgave
  1. 1. Inleiding
  2. 2. Het nut van Ultra HD
  3. 3. HDR en wide color
  4. 4. De test
  5. 5. Op grote voet
  6. 6. LG 49UH770V
  7. 7. Panasonic TX-49DX650E
  8. 8. Philips 49PUS6561
  9. 9. Samsung UE49KU6400
  10. 10. Sony KD-49XD8305
  11. 11. Conclusie
  12. 12. Besproken producten
  13. 13. Reacties

Inleiding

De tijd dat je minimaal 3500 euro betaalde voor een ultra hd televisie ligt nog niet eens zo ver achter ons, maar inmiddels zijn de prijzen naar veel schappelijkere niveaus gedaald. In deze test bekijken 49 inch ultra hd modellen met een prijskaartje van maximaal 1000 euro.

De introductie en de opkomst van ultra hd televisies zorgden voor een déjà-vu-ervaring.  De eerste platte televisies die begin deze eeuw op de markt kwamen hadden een resolutie van maximaal 1280x768 beeldpunten en werden ‘HD Ready’ genoemd. Toen halverwege het vorige decennium full hd haar intrede deed, waren die eerste televisies met zo’n 1920x1080 paneel peperduur en bovendien alleen beschikbaar in grote beeldmaten. Inmiddels weten we dat HD Ready vrijwel geheel van de markt verdwenen is, en dat je voor een spreekwoordelijke appel en een ei al een full hd model kunt kopen.

LG 49UH770V
Ultra HD tv's zijn nu te koop voor ruim onder 1000 euro.

Toen ultra hd televisies in 2012 op de markt verschenen, herhaalde de geschiedenis zich. De allereerste ultra hd televisie die wij testten was een LG model met een diagonaal van maar liefst 84 inch, waarvoor je de lieve som van 15.000 euro mocht ophoesten. Sindsdien zijn de prijzen van uhd-televisies in rap tempo omlaag gekomen, terwijl full hd qua positionering naar beneden opschuift: er zijn inmiddels vrijwel geen high-end full hd tv’s meer te koop. Ultra hd heeft het hogere middensegment en de high-end markt overgenomen.

Het nut van Ultra HD

Over de meerwaarde van de extra resolutie van ultra hd kan je best sceptisch zijn. Tenzij je een hele grote televisie koopt waar je heel dicht op gaat zitten, vormt het menselijk zicht al snel een beperking voor het waarnemen van het extra detail. Bij 1080p beelden kan je, uitgaande van goede ogen dan wel een goede bril, alle details onderscheiden zolang je niet meer dan drie- tot viermaal de beeldhoogte als kijkafstand aanhoudt. Laten we als rekenvoorbeeld een TV met een 49 inch diagonaal nemen. De beeldhoogte daarvan is 61 centimeter, wat betekent dat je eigenlijk niet meer dan pakweg twee tot twee en een halve meter van het scherm zou moeten zitten om alle details te zien. In de meeste gevallen zal je niet zo dicht op het scherm zitten. Zelfs als we een 55 inch TV (beeldhoogte 68,5 cm) als voorbeeld nemen, komen we uit op slechts iets meer dan twee tot een kleine drie meter als optimale kijkafstand. Voor ultra hd moet je echter nóg dichter op het scherm zitten, om alle details te zien: niet verder dan ongeveer anderhalf tot twee keer de beeldhoogte. Dat betekent dus dat je net iets meer dan een meter afstand van een 49 inch scherm moet gaan zitten, of op een kleine anderhalve meter van een 55 inch scherm. Ga je verder weg zitten, dan zullen de meeste mensen niet alle details kunnen waarnemen. Let wel, dit betekent niet dat je bij grotere afstanden geen verschillen meer zult zien tussen ultra hd en full hd; de verschillen worden alleen steeds kleiner, naarmate de kijkafstand groter wordt.

HDR en wide color

De hogere resolutie is echter maar één voordeel van de ultra hd standaard. Sinds vorig jaar zien we steeds meer uhd televisies die ondersteuning bieden voor High Dynamic Range (HDR) en wide color. Voor een uitgebreide bespreking van beide technologieën verwijzen we je naar ons eerdere achtergrondartikel hierover.

In het kort komt het erop neer dat HDR meer helderheidsschakeringen mogelijk maakt, waardoor televisies, mits in staat tot een voldoende hoge lichtopbrengst, meer helderheid en meer details in lichte delen van het beeld kunnen laten zien. Het resultaat is een levensechter beeld met een veel hoger contrast dan we van traditionele televisiebeelden gewend zijn. De tweede technologie die we bij steeds meer UHD televisies zien opduiken is wide color. Beeldschermen kunnen niet alle kleuren weergeven die we ook in het echt zien, maar met wide color oftewel een grotere kleurruimte wordt de realiteit wel beter benaderd. Schermen met ondersteuning voor deze technologie kunnen intenser rood, groen en blauw weergeven dan standaard televisies, wat het realisme wederom ten goede komt.

Zowel HDR als wide color zijn technologieën die de beeldkwaliteit zichtbaar verbeteren, en waarvan je de effecten bovendien altijd ziet, onafhankelijk van de kijkafstand. Hoewel het technisch mogelijk zou zijn om ook full hd televisies van beide technieken te voorzien, gebeurt dit in de praktijk niet, vooral vanwege de genoemde positionering. Wil je dus een televisie met HDR en wide color, dan wordt het automatisch een ultra hd model.


Gesimuleerde weergave van HDR. Links het beeld op een normale televisie, rechts op een HDR model. Let vooral op het detailverschil in de wolken. (klik voor groot)

Let wel op: niet elke ultra hd televisie heeft ondersteuning voor deze technieken. Dat is sowieso niet het geval voor bijna alle ultra televisies van vóór 2015. Vorig jaar introduceerden fabrikanten pas de eerste modellen hiermee. Dit jaar zien we dat het aantal televisies met ondersteuning hiervoor verder groeit, maar nog steeds zijn niet alle 2016 modellen geschikt voor HDR en wide color.

‘Geschikt’ is bovendien een lastige term in dezen. Voor echt goede HDR-weergave is een scherm met een hoge helderheid vereist, liefst met een lichtopbrengst van 500 nits, maar 1000 nits of hoger is nog beter. We zien dit jaar echter televisies op de markt verschijnen die claimen HDR weer te kunnen geven, terwijl ze slechts een maximale helderheid van 350 nits hebben. Strikt gezien liegen deze fabrikanten niet, want deze televisies ‘snappen’ HDR-signalen en geven ze met de correcte gamma-curve weer. Het beeld ziet er dus goed uit, in tegenstelling tot bij een televisie die niet overweg kan met HDR-signalen: die geven zulke beelden veel te flets en onverzadigd weer. Echter, van het HDR-effect is bij een lage helderheid feitelijk geen sprake. Vervelend genoeg geldt dat ook wide color. Het type backlight in de televisie bepaalt of het kleurbereik een klein beetje groter is dan dat van standaard televisiebeelden, of daadwerkelijk véél groter, zodat je in de praktijk ook echt goed kunt zien dat kleuren verzadigder worden weergegeven. Anders dan bij de resolutie van een scherm is het bij HDR en wide color dus een stuk lastiger om objectief vast te stellen of en in hoeverre een televisie hier écht ondersteuning voor biedt.

Ultra HD Premium

Gelukkig is er wel een handvat voor consumenten, namelijk de Ultra HD Premium certificering. Televisie met dit logo moeten aan een aantal eisen voldoen, waaronder voor de minimale en maximale helderheid bij HDR weergave en met betrekking tot de daadwerkelijke grootte van het kleurbereik voor wide color weergave. Op Sony na hebben alle fabrikanten de Ultra HD Premium certificering omarmt. Vooralsnog mogen bij LG, Samsung en Panasonic alleen de échte high-end modellen het predicaat dragen, terwijl Philips op moment van schrijven nog geen enkel Ultra HD Premium gecertificeerd scherm heeft. Dat is ook niet het geval voor de door ons voor dit artikel geteste modellen. Uiteraard hebben we wel gekeken naar HDR en wide color ondersteuning.

De test

We vroegen LG, Samsung, Sony, Philips en Panasonic om ons een ‘betaalbare’ ultra hd televisie van 49 of 50 inch te sturen, waarbij we een bovengrens stelden van 1000 euro. Vier van de vijf fabrikanten lukte het om aan ons verzoek te voldoen; Sony had geen budgetmodel beschikbaar, maar stuurde ons de Sony KD-49XD8305, een model met een gemiddelde prijs in onze prijsvergelijker van 1099 euro. De andere televisies die we ontvingen zijn de LG 49UH770V (€ 979), Samsung UE49KU6400 (€ 969), Philips 49PUS6561 (€ 898) en Panasonic TX-49DX650E (€ 799). Bij onze beoordelingen en conclusies houden we uiteraard rekening met deze prijsverschillen, waarbij we vooral voor Sony extra streng zijn.

We hebben alle televisies aan onze standaard testprocedure onderworpen, wat wil zeggen dat we de schermen in hun cinema of filmstand met normale kleurmodus (Rec.709) hebben doorgemeten op helderheid, contrast, grijsverloop, gamma, kleurbereik en kleurnauwkeurigheid. Hiervoor gebruiken we Spectracal Calman 5 software in combinatie met een X-Rite i1 Display Pro 2 Colorimeter en een X-Rite i1 Basic 2 spectrofotometer. Met behulp van een Leo Bodnar input lag tester meten we de input lag via HDMI in 1080p modus en op basis van testbeelden op HD HQV 2.0 Blu-ray disc beoordelen we de digitale beeldverwerking. De afwijking van het grijsverloop en de kleurweergave wordt hierbij weergegeven als een ‘Delta E’ waarde, waarbij geldt dat een lager getal beter is, en we idealiter geen getallen hoger dan 4 zien, omdat dat afwijkingen dan zichtbaar worden voor het menselijk oog.

LG 49UH770V
Met Calman 5 software met sensors van X-Rite meten we onder andere hoe nauwkeurig de kleurweergave van alle schermen is.

Daarnaast hebben we ook gekeken naar de mogelijkheden van de smart tv systemen en de ingebouwde mediaspelers en hebben we getest in hoeverre de televisies overweg kunnen met HDR en wide color signalen, waarbij we ook helderheid, contrast en het kleurbereik hebben gemeten.

Op grote voet

Opvallend aan de geteste modellen van LG, Samsung, Sony, Philips en Panasonic is dat het voor fabrikanten steeds lastiger wordt om zich qua uiterlijk te onderscheiden. De randen rond de schermen van de geteste televisies variëren van dun tot superdun. Veel fabrikanten plaatsen een ‘druppel’ midden onder het scherm met hun logo, bij gebrek aan ruimte op de rand zelf. Om qua design toch op te vallen, resteert de voet.  De standaard platte-plaat met een draaibare hals komen we dan ook bij geen van de geteste televisies meer tegen; deze heeft plaats gemaakt voor kleine V-voetjes aan de zijkanten, X-vormige voeten vanuit het midden of grote beugelvoeten. Of je het wel of niet mooi vindt laten we graag aan je over, maar buiten kijf stat dat er soms wel praktische bezwaren aan dit soort designoplossingen. De televisie even naar je toe draaien is er bijvoorbeeld niet meer bij, terwijl je voor televisies met de voetjes helemaal aan de zijkanten van het scherm ook een breed meubel nodig hebt.

Philips 49PUS6561
Een brede voet is mooi, maar vereist ook een breed meubel om te tv op te plaatsen.

Smart TV in rustiger vaarwater?

Sinds de introductie van smart tv zo rond 2010 gooiden veel fabrikanten het bijna jaarlijks over een andere boeg (met name LG heeft een ongekend aantal smart tv platforms). Dit jaar echter maken alle vijf de fabrikanten waarvan we een model bekijken gebruik van hetzelfde platform als vorig jaar. Alle hebben hooguit kleine verbeteringen in hun systemen aangebracht, in plaats van een radicaal andere aanpak te kiezen.

Dat wil overigens niet zeggen dat de markt voor smart tv nu definitief geconsolideerd is. Philips en Sony maken gebruik van Android TV, Panasonic gebruikt FireFox OS, LG webOS en Samsung Tizen. Er zijn dus nog altijd vier verschillende systemen waarvan de apps onderling niet uitwisselbaar zijn en waarbij het aanbod qua apps dus ook verschilt. Qua functionaliteit en opzet kruipen de verschillende systemen wel naar elkaar toe. Samsung’s Tizen en LG’s webOS lijken zowel qua functionaliteit als qua uiterlijk op elkaar, en ook FireFox OS is op vergelijkbare wijze opgezet, zij het met een duidelijk andere grafische vormgeving. De enige vreemde eend in de bijt blijft Android TV, dat minder dan de andere systemen probeert om apps, ingangsbronnen en tv zenders naadloos met elkaar te laten versmelten, maar nog altijd werkt met een beeldvullend homescreen waarop vooral apps en games prominent voor het voetlicht worden gebracht.

LG 49UH770V

De LG 49UH770V is zowel op papier als voor het oog een fraaie ultra hd televisie. Op papier omdat het officieel als een HDR model wordt aangemerkt, met ondersteuning voor zowel de open HDR 10 standaard als voor Dolby Vision. Alle andere fabrikanten bieden vooralsnog alleen ondersteuning voor HDR 10. Hoewel dat in de praktijk geen beperkingen oplevert – er zijn (nog) geen bronnen of aanbieders die alleen Dolby Vision ondersteunen – is het toch prettig om voor de toekomst ook Dolby Vision aan boord te hebben. LG belooft behalve HDR ook ‘3D Color Mapping’ en ‘Color Prime Plus’. Dat laatste is de marketing term voor een type LED backlight dat een net wat groter kleurbereik biedt dan standaard Rec.709, maar niet echt wide color mag heten. Ook qua uiterlijk bevalt de televisie ons zoals gezegd. Het scherm is omlijst door een extreem dunne aluminiumkleurige rand, en staat op een fraaie, gebogen metalen voet.

LG 49UH770V

LG’s webOS systeem is inmiddels toe aan versie 3.0, waarbij de veranderingen ten opzichte van de vorige versies vooral onder de motorkap lijken te zitten. De interface van webOS bevalt ons uitstekend: de smalle menubalk onderin beeld biedt snel en overzichtelijk toegang tot apps, ingangsbronnen en favoriete zenders. De navigatie met LG’s gyroscopische afstandsbediening werkt snel en intuïtief en de mogelijkheid om spraakgestuurd te zoeken is een fijne toevoeging. WebOS heeft alle belangrijke uitzending gemist-diensten aan boord, evenals Netflix en Youtube.

De prestaties van de 49UH770V zijn heel behoorlijk. Het grijsverloop is in de donkere tinten wat te donker en bij de lichtere tinten juist iets te licht, wat een kunstmatig HDR-achtig effect oplevert, een trucje dat meer fabrikanten de laatste tijd lijken toe te passen. De gemiddelde Delta E komt hierdoor uit op 5,2, wat betekent dat de afwijking met het blote oog voor kritische kijkers zichtbaar zal zijn. De kleurweergave van de televisie is daarentegen érg goed, met een gemiddelde Delta E voor de primaire en secondaire kleuren van 2,2. Het gemeten contrast komt in filmmodus uit op 1107:1, een redelijk goede score. Qua digitale beeldverwerking doet LG het gewoon goed en hebben we geen kritische kanttekeningen.

LG 49UH770V

LG 49UH770V

LG 49UH770V

LG 49UH770V

Kijken we naar de prestaties in HDR modus, dan komt de 49UH770V ook vrij goed uit de verf. Wij maten een maximale helderheid van 471 nits, waarmee de tv het HDR effect redelijk goed weet over te brengen. Jammer is wel dat de kleurruimte van deze televisie beperkt is tot 79% van de DCI-P3 norm die bij wide color bronnen gebruikt wordt. Hiermee laat de tv iets meer kleuren zien dan een standaard scherm, maar minder dan échte wide color televisies. Het laatste punt om bij stil te staan is de input lag. Standaard is deze circa 56 ms en met de game modus ingeschakeld daalt dat naar 37 ms. Dat betekent dus dat de weergave bij 60 Hz weergave ruim twee beelden achterloopt. Dat is een redelijke score, maar zeker niet geweldig.

Panasonic TX-49DX650E

De meest opvallende televisie uit de test is TX-49DX650E / TX-49DXW654 afkomstig van Panasonic. Met zijn hoogglans chroomkleurige rand en dito voeten is de televisie een echte eyecatcher. Het gebruikte FireFox OS smart tv systeem werkt in de basis prima, maar is naar onze smaak net wat minder gebruiksvriendelijk dan webOS en Tizen. Jammer is bovendien dat RTL XL (RTL gemist) vooralsnog ontbreekt, de andere Nederlandse catchup-diensten zijn wel aanwezig, evenals de populairste smart tv diensten van dit moment: Youtube en Netflix. Wil je meer weten over FireFox OS, lees dit artikel dan nog eens terug.

Panasonic TX-49DXW654

De beeldkwaliteit van de TX-49DX650E - in Nederland ook verkocht als TX-49DXW654 -  is in orde, maar het scherm blinkt nergens uit. Het grijsverloop is over het geheel gezien wat te donker – de gemiddelde gammawaarde komt uit op ruim 2,5 - en laat een lichte blauwzweem zien. De kleurweergave van de televisie is gewoon prima en het gemeten contrast van 926:1 is voldoende. We zijn minder te spreken over de digitale beeldverwerking. De ruisonderdrukking van de televisie werkt maar heel beperkt en ook met het herkennen van filmmateriaal in interlaced signalen heeft de televisie de nodige moeite.

Panasonic rept bij deze televisie met geen woord over HDR-weergave, en wanneer we de televisie een HDR bestand laten afspelen wordt dit ook niet correct weergegeven. Voor HDR is deze televisie dus ook niet geschikt. Wie graag wil gamen kan redelijk uit de voeten met de TX-49DX650E, met de game-modus ingeschakeld komt de input lag uit op een acceptabele 32,7 ms.

Panasonic TX-49DXW654

Panasonic TX-49DXW654

Panasonic TX-49DXW654

Panasonic TX-49DXW654

Philips 49PUS6561

De Philips televisie die wij testen is de PUS6561, een model uit de middenklasse van dit jaar. Het zilverkleurige toestel heeft fraai vormgegeven V-voeten aan de zijkanten en is voorzien van driezijdig ambilight, waarmee de sfeer van het beeld door een serie RGB-leds aan de boven- en zijkanten van het scherm ook op de muur achter de televisie wordt geprojecteerd. Het is een unieke Philips feature, met evenveel liefhebbers als tegenstanders.

Philips 49PUS6561

Philips heeft de televisie uitgerust met Android TV, waarbij op het moment van test vreemd genoeg nog altijd gebruik gemaakt wordt van Android 5.1, terwijl versie 6.0 al enige tijd beschikbaar is. Kloppend hart van de tv is een Mediatek MT5890 SoC die bestaat uit twee Cortex A17 en twee Cortex A7 cores. Samen met 1,5 GB RAM en bijna 10,6 GB opslaggeheugen zorgt die processor voor een redelijk vlotte gebruikservaring, maar voor 3D games is de processor eigenlijk niet toereikend. Android TV biedt een veelheid aan apps, en ook qua specifiek op Nederland gerichte smart tv apps zit het wel snor. De enige app die we missen is die van het NOS journaal.

De prestaties van de Philips 49PUS6561 zijn helaas niet geweldig. In de filmmodus laat het grijsverloop vreemde grillen zien. In de donkere tinten is het te donker en bij de lichte tinten te licht, wat resulteert in een hoge Delta E afwijking van 6,3. De kleurweergave laat ook te wensen over, waarbij opvalt dat zowel de primaire als secondaire kleuren wat te donker worden weergegeven ten opzichte van het witpunt. Deze wat vreemde resultaten lijken veroorzaakt te worden door processing in de televisie die je niet geheel kunt uitschakelen, en die niet goed samenwerkt met onze testpatronen. Een echt minpunt is het contrast: met een gemeten waarde van 777:1 komt Philips namelijk duidelijk als hekkensluiter uit de test.

De 49PUS6561 kan HDR beelden weergeven, maar in HDR modus meten wij een maximale helderheid van 360 nits. In de praktijk is dit te weinig om het HDR effect zichtbaar te maken. De HDR clips die wij bekeken werden weliswaar correct weergegeven, maar het ‘wow-effect’ ontbrak. Wie graag wil gamen kan met de 49PUS6561 uit de voeten, met de game modus ingeschakeld komt de input lag uit op 35,2 ms, waarmee het scherm vergelijkbaar presteert met die van LG en Panasonic.

Philips 49PUS6561

Philips 49PUS6561

Philips 49PUS6561

Philips 49PUS6561

Samsung UE49KU6400

Samsung heeft sinds vorig jaar twee series met ultra hd televisies, de goedkopere KU-modellen en de duurdere KS-serie. Laatstgenoemde modellen prijst Samsung aan als ‘SUHD’; ze bieden op het gebied van beeldkwaliteit als belangrijkste troeven een hoge helderheid van minimaal 1000 nits en een breed kleurbereik, waardoor de gehele KS-serie Ultra HD Premium gecertificeerd is. De door ons besproken Samsung UE49KU6400 is dat dus niet, maar Samsung geeft desondanks aan dat deze platte televisie met zijn X-vormige voet wél geschikt is om HDR materiaal weer te geven, en dat de televisie bovendien ook een groter kleurbereik heeft.

Samsung UE49KU6400

Voordat we daarnaar kijken, vestigen we onze aandacht op het Tizen smart tv systeem. Qua opzet lijkt dit zoals gezegd sterk op webOS van LG, met een smalle menubalk die onderin het beeld verschijnt en direct toegang biedt tot de meest gebruikte apps, tv-zenders en ingangsbronnen. Wij zijn hier wel van gecharmeerd en de KU6400 draait Tizen probleemloos en soepel.

De beeldkwaliteit van de televisie is goed. Ook deze tv heeft de neiging om donkere tinten van het grijsverloop iets te donker weer te geven en de lichtere tinten juist te licht, een ‘contrast boost’ functie die populair lijkt te zijn. Van een kleurzweem is echter vrijwel geen sprake en de Delta E komt dan ook  uit op een aanvaardbare 4,8. De kleurweergave van de KU6400 is bovendien bijzonder goed. De tv dekt het Rec.709 kleurbereik uitstekend en laat een lage Delta E van slechts 1,4 noteren. De beeldverwerking van de televisie is eveneens prima, en in de game modus is de input lag net geen 20 ms, de beste score uit de test.

Ook over de HDR weergave zijn we te spreken. Onze meting voor de maximale helderheid liet een schamele 320 nits noteren, maar dat komt doordat het toestel ons testpatroon niet met volle helderheid wilde weergeven. In de praktijk is de tv in HDR modus juist erg helder, ruim boven de 500 nits bij normale praktijkbeelden. De KU6400 laat ook het grootste kleurbereik van alle geteste modellen noteren, maar liefst 89% van het DCI-P3  bereik. Het contrast van de KU640 is uitstekend; zowel in normale als HDR modus komen we uit op circa 1270:1, de beste score van alle geteste modellen.

Samsung UE49KU6400

Samsung UE49KU6400

Samsung UE49KU6400

Samsung UE49KU6400

Sony KD-49XD8305

Zoals gezegd lukte het Sony niet om ons een 49 of 50 inch UHD model van 1000 euro of minder op te sturen; de KD-49XD8305 bleek met 1099 euro de goedkoopste optie. Daarmee prijst Sony zich toch wel een beetje uit de markt naar ons idee. Bij Philips kan je letterlijk voor de helft al terecht voor een UHD model in deze beeldmaten en ook de andere fabrikanten halen het 1000 euro prijspunt met gemak. We zien overigens wel waarom de Sony KD-49XD8305 duurder is dan de concurrentie. Als enige in de test heeft deze televisie bijvoorbeeld een metalen rand rond het scherm en de televisie is ook met afstand het dunst van de geteste modellen. Grote vraag is natuurlijk of de TV ook onder de kap een stuk beter is. Sony maakt net als Philips gebruik van Android TV, en past hierbij wel versie 6.0 toe. Sony gebruikt bovendien een aanzienlijk vlottere processor, waardoor je simpele 3D games vrij goed kunt spelen op de KD-49XD8305.

Sony Bravia KD-49XD8305

De beeldkwaliteit van de KD-49XD8305 is ook goed. Het grijsverloop is het best van alle geteste modellen, met een respectabele Delta E van 3,4 als gevolg. Ook de kleurweergave is goed, al valt op dat de televisie standaard een te groot kleurbereik gebruikt, ook wanneer beelden met een traditionele kleurruimte gebruikt worden. Dat is vrij eenvoudig op te lossen, maar het is wel een beetje slordig en resulteert in een onnodig hoge Delta E van 4.1.

Ook Sony’s KD-49XD8305 biedt ondersteuning voor HDR, waarbij we een maximale helderheid van 425 nits hebben gemeten. Het HDR effect is hierbij duidelijk waarneembaar en de televisie heeft een prima contrast van 1220:1 bij normale weergave en circa 1410:1 in HDR modus. Voor gamers is de televisie niet de beste keuze uit de test, met 30,4 ms scoort hij weliswaar redelijk, maar minder goed dan de Samsung.

Sony Bravia KD-49XD8305

Sony Bravia KD-49XD8305

Sony Bravia KD-49XD8305

Sony Bravia KD-49XD8305

Conclusie

Voor 1000 euro koop je een prima 49 inch ultra hd televisie, waarbij je zelfs een model kunt krijgen dat vrij goede HDR weergave en een breed kleurbereik biedt. Als we naar de testresultaten kijken is de conclusie verrassend simpel, want één model scoort zowel op kleurweergave, contrast, input lag als ook HDR weergave en kleurbereik beter dan de concurrentie, en dat is van Samsung. De Samsung UE49KU6400 is daarmee meteen onze testwinnaar, vooral omdat de prijzen van de geteste modellen – op die van Sony na – elkaar niet veel ontlopen. Daarmee is Samsung ontvanger van onze Excellent Choice award. Ook al lopen de andere modellen die mis, met geen van deze televisies zal je een miskoop doen.


Samsung UE49KU6400 


Besproken producten

Vergelijk alle producten

Vergelijk  

Product

Prijs

LG 49UH770V

LG 49UH770V

  • 49 inch
  • Ultra HD 4K
  • LCD
  • Edge LED
  • HDR ondersteuning
  • Smart TV
Niet verkrijgbaar
Panasonic TX-49DX650E

Panasonic TX-49DX650E

  • 49 inch
  • Ultra HD 4K
  • LCD
  • Edge LED
  • Smart TV
Niet verkrijgbaar
Philips 49PUS6561

Philips 49PUS6561

  • 49 inch
  • Ultra HD 4K
  • LCD
  • Edge LED
  • HDR ondersteuning
  • Smart TV
  • Android TV
Niet verkrijgbaar
Excellent Samsung UE49KU6400

Samsung UE49KU6400

  • 49 inch
  • Ultra HD 4K
  • LCD
  • Edge LED
  • HDR ondersteuning
  • Smart TV
Niet verkrijgbaar
Sony Bravia KD-49XD8305

Sony Bravia KD-49XD8305

  • 49 inch
  • Ultra HD 4K
  • LCD
  • Edge LED
  • HDR ondersteuning
  • Smart TV
  • Android TV
Niet verkrijgbaar
0
*