Samsung Galaxy S20 Ultra review: te veel van het goede

74 reacties
1 besproken product
Inhoudsopgave
  1. 1. De ultieme Galaxy-smartphone
  2. 2. Design en behuizing
  3. 3. Software
  4. 4. Beeldscherm
  5. 5. Camera: eigenschappen en specificaties
  6. 6. Camera: praktijktest primaire camera
  7. 7. Camera: praktijktest 'inzoomen' (versus Huawei P30 Pro en Xiaomi Mi Note 10)
  8. 8. Intern
  9. 9. Accuduur en opladen
  10. 10. Specificaties
  11. 11. Conclusie
  12. 1 besproken product
  13. 74 reacties

Camera: eigenschappen en specificaties

Waar het camerasysteem van de Galaxy S10-serie erg veel leek op dat van de Galaxy S9-toestellen, heeft Samsung dit jaar meer vernieuwd: nieuwe lenzen en sensoren, meer 'zoom' en nieuwe softwarefeatures. De Galaxy S20 Ultra heeft als topmodel in de reeks de meest uitgebreide camera-opstelling, zoals blijkt uit de onderstaande tabel.

  Samsung Galaxy S20/S20+ Samsung Galaxy S20 Ultra
Primaire camera 12 MP, 1,8 µm, f/1.8, OIS, PDAF 108 MP, 0,8 µm, f/1.8, OIS, PDAF
Ultrawide-camera 12 MP, 1,4 µm, f/2.2 12 MP, 1,4 µm, f/2.2
'Zoom'-camera 64 MP, 0,8 µm, f/2.0, OIS, PDAF
3x 'Hybrid Optic Zoom'
30x 'Super Resolution Zoom'
48 MP, 0,8 µm, f/3.5, OIS, PDAF
10x 'Hybrid Optic Zoom'
100x 'Super Resolution Zoom'
Dieptesensor Ja (alleen S20+) Ja
Frontcamera 10 MP, 1,22 µm, f/2.2, PDAF 40 MP, 0,7 µm, f/2.2, PDAF

Nieuwe primaire camera, frontcamera en ultragroothoekcamera

De Galaxy S9 en S10 hadden eigenlijk precies dezelfde primaire camera: de specificaties van de sensor en lens waren identiek, inclusief de lens met het bijzondere variabele diafragma (f/1.5-2.2). Schijnbaar bood dat toch te weinig meerwaarde, want voor de S20-reeks is Samsung daar weer vanaf gestapt. De lens heeft nu een vast diafragma van f/1.8. Hij is dus minder lichtsterk, maar dat wordt gecompenseerd doordat er dit jaar grotere sensoren worden gebruikt. Dat geldt zeker voor de Galaxy S20 Ultra: die heeft een voor een smartphone zeer grote 1/1.33"-sensor met liefst 108 megapixel. De individuele pixels zijn daardooor met 0,8 µm erg klein, maar net als bij de Xiaomi Mi Note 10 wordt pixel binning toegepast, waarbij informatie van meerdere sensorpixels wordt gecombineerd tot één pixel in de uiteindelijke foto, wat moet bijdragen aan minder ruis, een verbeterde lichtgevoeligheid en een hoger dynamisch bereik. De Mi Note 10 maakte, net als veel andere smartphones van dit moment, gebruik van 4-in-1 pixel binning. De sensor van de S20 Ultra heeft een nieuw ontwikkeld kleurenfilter waarbij lichtinformatie van negen sensorpixels tot één pixel in de uiteindelijke foto wordt gecombineerd, wat Samsung 'Nona Binning' noemt. Je maakt met de S20 Ultra dus standaard 12 megapixel-foto's (108/9).

Ook de frontcamera is geheel vernieuwd. Achter het kleine cameragaatje zit een relatief grote sensor met liefst 40 megapixel. Met slechts 0,7 µm heeft de sensor de kleinste pixels tot nu toe. Om de lichtgevoeligheid te verhogen, beschikt de sensor over 4-in-1 pixel binning. Je maakt er dus 10 megapixel-opnamen mee, wat voor een selfie prima voldoet. Aan de groothoeklens van de S20 Ultra lijkt minder te zijn veranderd, maar ook hier heeft Samsung een nieuwe sensor toegepast, met grotere pixels van 1,4 µm die meer licht vangen. De beeldhoek is daarmee een stukje minder groot dan bij de S10- en Note 10-series. Jammer genoeg moet de camera het nog steeds stellen zonder autofocus. Ook optische beeldstabilisatie ontbreekt op deze camera.

Bijzondere zoomlens met '100x' vergroting

Van het trio S20-toestellen is de S20 Ultra de enige met een 'periscopische' zoomlens om verder in te kunnen zoomen. Eerder hadden de Huawei P30 Pro en Oppo Reno 10x Zoom al een zoomcamera met die techniek. Om een hoge vergrotingsfactor te behalen, moet de lens langer zijn, waar in de steeds dunnere smartphones van tegenwoordig geen ruimte voor is. Bij een 'periscopische' zoomcamera zit de lens daarom zijwaarts gemonteerd: via een prisma achter het rechthoekige glaasje van de 'zoomcamera', wordt het licht 90 graden gebogen, waarna het door de zijwaarts gemonteerde lensconstructie schijnt. Zo is er ruimte voor een lange telelens die toch niet uitstulpt aan de achterzijde.

Opvallend aan de zoomcamera van de S20 Ultra is dat Samsung ook een relatief grote sensor heeft gemonteerd met een resolutie van liefst 48 megapixel, waar de P30 Pro slechts een piepklein 8 MP-sensortje aan boord heeft. Daardoor kan er bij de S20 Ultra in principe meer digitaal worden gecropt om de foto nog sterker uit te vergroten, zonder dat het eindresultaat onbruikbaar vaag wordt. Keerzijde is dat de lens minder optische vergroting zal bieden: uit de gedetailleerde specificaties blijkt de 'echte' hoeveelheid vergroting van de periscooplens maar zo'n 3,2x ten opzichte van de hoofdcamera. (De 'gewone' S20 en S20+ zonder periscoopcamera hebben zelfs een 'zoomlens' die vrijwel geen optische vergroting levert).

Niettegenstaande de optische eigenschappen van het camerasysteem belooft Samsung voor de S20 Ultra een haast belachelijke 100x zoom, zoals met koeienletters staat afgedrukt op het camera-eiland. Vooruitlopend op de testresultaten is het teleurstellend dat de fabrikant de noodzaak zag de cameraprestaties verder op te kloppen dan realistisch is. Samsung had ook '30x', '80x' of '500x' zoom kunnen claimen. Via digitale interpolatie kun je in principe wel iedere denkbare vergrotingsfactor bereiken. Bruikbare resultaten levert dat natuurlijk niet noodzakelijkerwijs op.

Camerasoftware

De Samsung-camerasoftware is lekker nog steeds uitgebreid en veelzijdig, met een prettig vormgegeven interface. Alle belangrijke instellingen zijn bereikbaar via de knoppen boven het previewvenster. Via de knoppen onderaan de preview kun je kiezen met welk van de drie camera's je een foto maakt: ultragroothoek, primair of 'zoom'. Bij het overschakelen van lens komt nog een tweede balk tevoorschijn met verschillende 'zoomfactoren' van 0,5x tot 100x, om het overschakelen te vergemakkelijken. Vanaf 20x 'inzoomen' wordt bovendien een thumbnail van het beeld van de primaire camera in het previewvenster getoond, zodat je ongeveer weet waar je de camera op richt. Een praktische toevoeging.

Onder het previewvenster staat een carroussel met modi zoals bij vrijwel alle camera-apps; bij Samsung kun je zelf kiezen welke modi erin staan en in welke volgorde. Extra camerastanden vind je vervolgens onder 'Meer'. Het aanbod aan cameramodi omvat onder meer 'Live Focus' (bokeh-effecten), 'Super Slowmo' (slowmotion-video) en ook een 'Pro'-modus, waarin je onder meer sluitertijd, ISO en focus zelf kunt instellen. Nieuw dit jaar is de 'Professionele videomodus' waarin dezelfde instellingen ook voor video-opnames beschikbaar zijn.

Samsung heeft tevens de stand 'Single Take' toegevoegd (in het Nederlands nogal letterlijk vertaald als 'Enkele opname'). Zo lang je de sluiterknop ingedrukt houdt, blijft de S20 foto's en video's nemen met alle camera's. Daaruit destilleert het toestel vervolgens zelf de meest geslaagde beelden, die in een soort collage worden vervat. Iedere individuele opname wordt overigens bewaard als normale foto of video, dus je kunt ze eenvoudig delen met anderen.


Het resultaat van een 'Single Take'-opname is een soort collage.

Zoals anno 2019 mag worden verwacht, is een speciale nachtmodus aanwezig. Samsung was vorig jaar relatief laat met deze stand, waarbij de implementatie op diverse punten tekortschoot. Zo ontbrak een duidelijke indicatie van de voortgang. Dat is met de S20 Ultra opgelost. Je ziet vooraf hoe lang de opname gaat duren, een voortgangsanimatie vertelt je gedurende het proces hoe lang je het toestel nog moet stilhouden. In tegenstelling tot bij de iPhone 11-reeks is het niet mogelijk om zelf een belichtingsduur te kiezen. Wel kan de nachtmodus nu worden gebruikt op alle camera's, waar hij voorheen alleen met de primaire camera kon worden gebruikt.

Betere nachtfoto's dankzij slimme algoritmen

De speciale nachtmodus waarover de Galaxy S20 Ultra net als veel andere high-end toestellen van nu beschikt, is wellicht het meest fascinerende voorbeeld van computational photography. Middels slimme algoritmen worden meerdere opnamen aan elkaar gerekend voor een beter resultaat. De uitdagingen bij nachtfotografie zitten hem er niet alleen in dat er weinig licht beschikbaar is, maar ook dat de lichtbronnen die er wél zijn, ten opzichte van de donkere omgeving heel helder zijn. Zelfs met een grote, losse camera (met een forse en veel meer lichtgevoelige sensor dan in een smartphone zou passen) maak je vaak de beste nachtfoto's door meerdere opnamen met verschillende belichtingen te combineren. In de kortst belichte opname zijn de schaduwen veel te donker, maar lichtbronnen bevatten juist wel nog doortekening, met een langere sluitertijd vang je het detail in de schaduwen. Het handmatig combineren van meerdere foto's vereist (praktisch) het gebruik van een statief, waarbij je zelf nog extra tijd voor nabewerking moet inruimen.

Hoewel smartphones technisch in het nadeel zijn door hun kleine sensor en dito lens, hebben ze ten opzichte van een 'traditionele' losse camera wél enorm veel rekenkracht aan boord. Zodoende zijn ze in staat om het trucje wat je met je losse camera met de hand kunt uitvoeren, volautomatisch te doen, zonder dat een statief benodigd is. Het enige wat je hoeft te doen, is het toestel enkele seconden lang zo stil mogelijk houden. Gedurende die tijd maakt het toestel snel achter elkaar verschillende opnamen, waarbij je smartphone zelf corrigeert voor kleine bewegingen die je onvermijdelijk maakt bij fotograferen uit de hand. De verschillende beelden worden (net zoals je met een 'traditionele' camera zelf zou doen) zodanig over elkaar gelegd dat het eindresultaat meer detail in lichte delen van de scène bevat. Bovendien stellen de algoritmes achter de nachtmodus het toestel in staat om aanwezige beeldruis in schaduwen te verminderen, waarbij ook veel meer kleurinformatie en detail zichtbaar wordt.

Een nachtmodus kan de beeldkwaliteit van nachtelijke kiekjes kortom flink verhogen, maar het is niet altijd een goede oplossing. Hoewel toestellen inmiddels kunnen corrigeren voor kleine bewegende objecten in de foto of een golvend wateroppervlak, moet het hoofdonderwerp van je foto uiteindelijk wel één of meerdere seconden stil kunnen staan om de nachtmodus te laten werken. Dat is natuurlijk niet altijd een mogelijkheid.

Op internet zijn over de camera van de S20 Ultra klachten te lezen over de snelheid van de autofocus. Het merk bracht daarop een update uit. Inderdaad lijkt die de snelheid van het focussen te hebben verbeterd, maar de S10+ reageert nog steeds iets rapper als je de camera ergens anders op richt. In ieder geval heeft de S20 Ultra niet zoveel last van sluitervertraging en vertragingen bij het opslaan van foto's als de Xiaomi Mi Note 10, de eerste smartphone met 108 megapixel camera. Vooral bij het nemen van 108 megapixel-foto's reageerde dat toestel ergerlijk traag, waarbij het een paar seconde duurde voordat je weer iets kon doen. Ook met de S20 Ultra moet je iets langer wachten als je 108 megapixel foto's maakt: het wegschrijven duurt ongeveer een seconde. Bij gebruik van de standaardmodus, waarmee 12 megapixel foto's worden opgeslagen, voelt de S20 Ultra subjectief nauwelijks trager dan de S10+.


1 besproken product

Vergelijk   Product Prijs
Samsung Galaxy S20 Ultra 5G 128GB Grey

Samsung Galaxy S20 Ultra 5G 128GB Grey

  • Google Android 10
  • 128 GB
  • 6.9 inch
  • 3200x1440
  • 108 MPixel
  • 5G
  • WiFi 6 (802.11ax)

909,00 €

6 winkels
0
*