TP-Link Talon AD7200

Topreview! TP-Link Talon AD7200 review door

Datum review:
Product in bezit sinds: oktober 2016
Product verkregen via: volledig gesponsord (met tegenprestatie)
Views:

Algemene beoordeling

8 sterren

Beveiliging
9 sterren
Betrouwbaarheid draadloos netwerk
9 sterren
Snelheid
10 sterren
Overbrugbare afstand
9 sterren
Zou je dit product aan anderen aanbevelen?
Ja
Zou je weer router van TP-Link kopen?
Ja

Review: Wireless 801.11ad test/ TP-Link Talon AD7200 review

- Inleiding
- Specificaties
- Uitpakken
- Software
- Testmethode
- Prestaties
- Conclusie

Productpagina @ TP-Link

We hebben de laatste jaren aardig wat knappe ontwikkelingen gezien op gebied van draadloze netwerken in huis, maar toch valt op dat de meeste populaire routers al weer eventjes op de markt zijn. Zaken zoals een 5GHz netwerk, al dan niet met 802.11ac ondersteuning, zijn een enorme vooruitgang op de netwerken van vroeger, maar in feite ook al weer een paar jaar oud. Voor de koper van een gemiddelde router is anno 2016 het product niet gek anders dan 3-4 jaar geleden. Toch lijkt de markt zoekende naar ‘the next big thing’. Ik zeg zoekende, want hoewel twee technieken, MU-MIMO en Tri band, al veelvuldig zijn geïmplementeerd door routerfabrikanten is het grote publiek er simpelweg nog niet klaar voor. MU-MIMO is op papier de grootste vooruitgang voor feitelijk iedereen, maar om echt te profiteren heb je MU-MIMO compatible clients nodig en laptop en telefoonfabrikanten schieten maar niet om met het te implementeren van deze mooie techniek. Tri-band is de ‘dirty’ oplossing van router fabrikanten die geen specifieke clients vereist en kan je (zeker met een beetje beheer) dikke winst uit halen, maar is voor een simpele consument complexer en veelal zijn de routers ‘te duur’.

Terwijl de markt (tergend) langzaam begint op te warmen voor MU-MIMO staat de ontwikkeling van nog snellere oplossingen niet stil, sterker nog de 802.11ad / WiGig techniek waar we vandaag naar kijken wordt inmiddels alweer 7 jaar aan gewerkt. 802.11ad wifi beloofd nog hogere snelheden en werkt op de 60GHz band. Als je denkt dat MU-MIMO hardware zeldzaam is kan ik je verzekeren dan wireless –ad hardware de overtreffende trap is. TP-Link is de eerste en vooralsnog enige fabrikant op de markt met een wireless –ad router, en er is welgeteld één client die er gebruik van kan maken (een niet nader gespecificeerde chip in één model Acer laptop). Desondanks wilde ik er dolgraag naar kijken en heb ik TP-Link bereid gevonden om mij een tijdje met twee van hun nieuwe Archer AD7200 routers aan de slag te laten gaan. Daarbij komt de router als product natuurlijk een beetje naar voren, maar ga ik mij toch vooral richten op die ene unicorn feature: Wat kunnen we nu echt van 60GHz wifi verwachten wanneer het de komende tijd (hopelijk niet te langzaam) zijn weg naar onze huisjes vindt.

De TP-Link Talon AD7200 ligt op dit moment in de winkel vanaf 299 euro. Dat is een forse prijs voor een router, maar er zijn genoeg modellen met een hoger prijskaartje en voor deze grote stap lijkt het niet eens zo extreem.

Hoewel we vooral gaan letten op die 60GHz band eerst even een beeld krijgen van het product waar we naar kijken.

De TP-Link Talon AD7200 biedt naast dat wireless –ad netwerk ook gewoon een 2.4GHz en een 5GHz wireless –ac netwerk. De genoemde snelheden komen overeen met die van een AC2600 router, sterker nog intern zal vermoedelijk ook eea overeenkomen. Veel andere specificaties doen ons ook denken aan een typische middenklasser, zoals vier gigabit LAN poorten, een WAN port, twee USB poorten. Met 8 externe en één interne antenne ligt dat aantal echter wel flink hoger, en in de introductie al benoemd: MU-MIMO support is aanwezig, wat deze router flink potentie geeft voor de komende jaren.

Verdere features laten zich het best beschrijven als ‘zeer compleet’, er is weinig wat ik kan bedenken dat er niet in zit. VPN is aanwezig, verscheidene deel opties, en ook een gastennetwerk ontbreekt natuurlijk niet in deze klasse. Het enige wat dus ontbreekt is een markt rijkelijk gevuld met wireless –ad clients.

Voor inhoudelijke details (en wat slechte photoshops), check de site uiteraard eventjes.

Ook het uitpakken doen we nog even volgens ons standaard review indeling. Wat verpakking komt de Talon AD7200 bekend voor als je eerder TP-Link producten hebt gezien: Veel groen, weinig overdreven marketing geneuzel, wel een duidelijke featureset. Verpakking is intern keurig in orde, papierwerk is in orde, je krijgt er nog een kabeltje bij, en de ac adapter is wel handig als je de router als meer wilt gebruiken dan bijzettafeltje.

TP-Link heeft dezelfde stijl aangehouden als we bij de C3200 zagen, en dit is ook echt een serieus formaat router, anders dan wat de foto wellicht doet vermoeden. Aan de andere kant hebben we sommige concurrenten echter enorme (en opvallende) constructies zien maken, en relatief gezien houdt TP-Link het dan (m.i. gelukkig!) bescheiden.

Omdat hij toch wel enige UFO eigenschappen leek te hebben hebben wij de astronatauten en unbox pro’s er even bijgehaald. Check vooral die held met zijn kopje koffie in space.

Het is bij elke moderne standaard een keurig afgewerkte router, maar het is enkel dat kleine 60GHz LEDje dat verraad dat er hier iets in zit dat geen enkele andere router momenteel biedt.

Alvorens we ons gaan richten op die 60GHz band eerst even een kleine tour door de firmware van de TP-Link AD7200. Herkenbaar als je reeds recente TP-Link routers in handen hebt gehad, maar ook licht en toegankelijk voor mensen met nul ervaring. Installatie spreekt redelijk voor zich, en de tips/notes leiden een onervaren gebruiker ook wel door de installatie heen. Standaard kom je dan in het ‘Basic’ gedeelte wat het instellen duidelijk op Jip en Janneke niveau houdt. Basale informatie (hoeveel clients online, heb ik een printer aangesloten, doet mijn internet het, etcetera) heb je daar tot je beschikking.

Zolang je als onervaren gebruiker binnen die Basic omgeving blijft hangen wordt je ook niet lastig gevallen met complexe vragen. Je draadloze netwerk instellen is bijvoorbeeld vrij van complexe beveiligingsvragen en je hoeft enkel aan te geven hoe je het netwerk wilt noemen en welk wachtwoord je wilt (en geen zorgen, beveiliging staat standaard op het prima veilige WPA2). Wat gastnetwerk betreft grofweg hetzelfde: naam, wachtwoord, aangeven of gasten elkaar en je lokale netwerk mogen zien (standaard uit), en gaan. Ook basic USB share en printer features zijn daar beschikbaar, met voldoende tekst en uitleg, en er zijn enkele eenvoudige opties om het gebruik van je kinderen te beperken; wanneer ze online mogen kan je aanpassen, of bepaalde sites blokkeren.

Duiken we in het ‘Advanced’ gedeelte worden we direct voorzien van tal van details, iets wat je op elke subcategorie van dit deel terug zal vinden; zo kan je hier wel elke detail van de beveiliging naar wens aanpassen. Zaken als port forwarding ontbreken uiteraard niet, en ook zien we een QoS en VPN feature (OpenVPN, PPTP VPN). Ondanks de extra portie informatie blijft de firmware echter wel prima overzichtelijk, en hoewel subjectief ben ik wel voorstander van de lichte uitstraling. Wel apart is het feit dat je voor de 60 GHz wireless bridge een andere firmware nodig hebt dan er standaard op zit, terwijl dat nou net even handig is in deze situatie.

Nu, naar het hoofdgerecht! Hoewel Wireless –ad voor interessante theoretische discussies kan zorgen ben ik maar een simpele ziel met een paar simpele vragen die ik wil beantwoorden in deze review:
- Wat is de maximale snelheid die ik kan halen met deze techniek in een ideale omgeving, want dikke getallen w00t.
- Hoe houdt de snelheid stand over langere afstanden
- Hoe komt het signaal door een steunmuur van ca 25cm gewapend beton
- Hoe komt het signaal door een eenvoudige (steen en isolatie) tussenwand
- Ondervindt het signaal hinder van objecten in dezelfde ruimte.

Het mag duidelijk zijn dat mijn primaire focus ligt op het verstoren van het signaal. De reden daarvoor is eenvoudig: De nieuwere 5GHz netwerken zijn sneller dan de ‘oude’ 2.4GHz netwerken, maar dat signaal heeft veel meer moeite met (zware) muren. Het lijkt een logische gedachte dat een 60GHz signaal daar nog veel meer moeite mee zou hebben. De verschillende opstellingen worden in het volgende hoofdstuk in diagrammen duidelijk gemaakt.

De opstelling, positie van de routers terzijde, is als volgt: Talon AD7200 1 staat bekabeld aan pc 1 (Asus ROG Strix Z170 Maximus Hero, i7-6700K, Intel Iv219-V Gigabit network adapter). Talon AD7200 2 staat bekabeld aan pc 2 (ASRock Z97 Extreme 6, i7-4790K, Intel I218-V Gigabit network adapter). AD7200 1 zendt een 60GHz wireless –ad netwerk uit, en Talon AD7200 2 maakt een wireless bridge naar de ander. Oh, en twee Talons op tafel voelt stiekem best wel tof.

Voor het testen de snelheden gemeten van een directe bedrade verbinding tussen de twee systemen, wat neer kwam op ca 940Mbps met twee korte Cat6e kabels van een beetje kwaliteit. Lange kabels met hoge certificering had ik echter niet in huis, maar de twee 15 meter kabels (Cat5e) zaten op een prima bruikbare (en constante) 920Mbps. Nu mag 30 meter kabel op zich geen belemmering vormen, maar ik vond het welletjes en 920Mbps als referentiesnelheid is niet mis.

Test wordt uitgevoerd met iperf voor bandbreedte en overdracht van enkele bestanden om zeker te zijn dat de praktijk de theorie kan volgen. Los van de keuze voor de bridge modus op router 2 en de DHCP functie uitgeschakeld op dat model zijn er verder geen instellingen aangepast in de router alvorens te testen.

Nadat ik een idee had wat ik wilde weten was het tijd om de routers daadwerkelijk aan te sluiten. Het viel vooral op dat at bijzonder vlot gaat. Uiteraard staan ze standaard in de DCHP stand dus je kan feitelijk direct aan de slag. Nadat ik ze op een meter of twee van elkaar had gezet, daarvoor is hopelijk geen diagram nodig, was het tijd om iperf te draaien en wat bestandjes over te knallen.

Bestandoverdracht keurig in lijn met de limiet van de Gigabit poorten op de router en de pc’s. iperf kwam echter terug met ca 1800Mbps voor bi-directional traffic. Holy. Herhaalde testen zaten tussen de 1500 en 1800 Mbps.

De volgende stap was om de afstand gaandeweg te vergroten en de snelheden te meten, maar gelukkig was ik te benieuwd naar de maximale afstand die wij hier in huis kunnen testen met directe line-of-sight; net geen 16 meter. Op deze afstand kwamen we echter tot precies dezelfde resultaten bij de bestandsoverdracht; oftewel die was nog altijd beperkt tot de maximale snelheden van de gigabit poorten. Iperf kwam echter met een resultaat van ca 1450Mbps. Terugwerkend naar kortere afstanden veranderde aan dat plaatje eigenlijk niets significants.

Ik ben uiteraard slechts een all-round geek en niet specifiek gefocust op router reviews, dus in hoeverre iperf prestaties te vertalen zijn was ik niet 100% helder over, en daarbij ben ik graag van de praktische relevantie. Theoretische doorvoer terzijde, deze router heeft uiteindelijk alsnog gigabit poorten voor de verbinding naar systemen, dus die blijven per definitie de beperking van de maximum snelheid als je verkeer heel snel één kant op wil laten sturen. Maar goed, dat data even snel door de lucht als door de kabel gaat tussen de twee pc’s is natuurlijk wel een geekshivver worthy.

Tijd om wat stoorzenders te introduceren. Bridge router achter een ikea kastje (gevuld met who knows what, don’t ask, don’t look, don’t tell), router achter een scherm geplaatst, tussen de poten van een bureau, achter de deur; veel maakte het allemaal niet uit en keer op keer kwam ik op resultaten grofweg vergelijkbaar met die van de lange afstand: Wireless –ad levert de data zo snel als dat het over het kabeltje naar je pc kan, en de iperf getallen lagen ook rond die eerder genoemde 1400-1450 Mbps.

In the words of the fantastic Lucio (Overwatch is nog in de aanbieding geloof ik, go get it) , it’s time to ‘amp it up’: Router meet wall. De muur in kwestie is een steunmuur van dit gebouw, ca 25 cm dik en rijkelijk gevuld met staal en een drama wat draadloos signaal betreft (en wat gaten boren betreft, pff). Dikke routers zagen we er doorheen komen met redelijk wat verlies, maar eenvoudige routers of versterkers gaan er veelal op stuk. Het was dan ook niet echt een verrassing dat er geen verbinding mogelijk bleek tussen de twee routers op deze hogere frequentie. Niks, nul, nada.

Wat wel als een verrassing kwam was het feit dat een eenvoudig tussenmuurtje, zonder staal (enkel steen en wat isolatie), al voldoende was om het signaal volledig te doen verdwijnen. Hoewel in deze opstelling enige vorm van signaal kaatsen uitgesloten is, wellicht dat in een andere indeling het signaal er wel ‘omheen’ zou kunnen komen, heb ik andere factoren zoals afstand of andere stoorzenders uitgesloten. Lijnrecht tegenover elkaar, enkel de muur ertussen, met ca 2 meter tussen beide. Het mocht niet baten: Muur wint.

De 60GHz resultaten lijken daarmee vrij eenvoudig samen te vatten: Razendsnel wifi binnen de ruimte waar de router staat, maar zodra er een muurtje staat zal je op het 5GHz of 2.4GHz netwerk moeten zitten.

Dat TP-Link de primeur heeft mag duidelijk zijn, en het is goed, nee: cruciaal dat fabrikanten voorbij de wensen van vandaag kijken en inzetten op de toekomst. Ik vind het in dat opzicht een compliment waardig dat ze durven in te zetten op ‘the next level’, en tegelijk ook niet bang zijn te experimenteren met andere elementen omtrent ons thuisnetwerk; de Touch P5 router met ingebouwd touchscreen is daar een leuk voorbeeld van. De technologie die hier naast mij staat is bij gebrek aan apparaten die er daadwerkelijk gebruik van kunnen maken ook iets voor de toekomst, maar wellicht niet zo ver als je zou denken. De beschikbaarheid van een enkele wireless –ad client op de markt zou al voldoende zijn om, situatie afhankelijk uiteraard, een wireless –ad router zoals deze Talon AD7200 een flinke streep voor te geven op de huidige generaties. Momenteel is er slechts één laptop die het ingebouwd heeft, maar de chip bestaat dus en het moet gek lopen als we die niet binnen afzienbare tijd los kunnen kopen.

De 60GHz / -ad band kent duidelijke voordelen en even harde nadelen. Wat snelheid betreft is het waanzinnig. Waar 5GHz / -ac netwerken soms flinke stappen weten te maken richting de snelheid van het ouderwetse draadje ligt de draadloze prestatie hier simpelweg hoger, een concept wat de gemiddelde geek vermoedelijk niet voor mogelijk kan houden. Ik zeg het nogmaals maar even: de doorvoer ligt hier hoger dan computers en laptops via het kabeltje aankunnen. Ok, de kabel zelf –kan- meer aan, maar de ouderwetse gigabit poort die in praktisch elke pc of laptop zit is dus nu de beperkende factor geworden in plaats van het draadloze gedeelte. Hoe veel hoger de prestaties precies uit gaan komen in de praktijk blijft lastig in te schatten, maar daarvoor zou ik of een derde router moeten hebben, of had TP-Link 10Gb poorten moeten plaatsen op dit model. Bidirectional iperf resultaten komen nu uit op ca 1450Mbps in real-world situaties, met uitschieters richting de 1800 in een overdreven ideale positie; beide echt niet misselijk. Wat erg prettig is is dat de voordelen ook eenvoudiger te behalen zijn per wireless –ad capable systeem, waar andere moderne high-end features meer situatie afhankelijk zijn: tri band gaat pas voordeel bieden bij meerdere (snelle) clients die gelijktijdig zwaar belasten, bij MU-MIMO gaan we de grote winsten zien zodra meerdere (het liefst alle) clients in huis MU-MIMO compatible zijn, en dan ook bij gelijktijdig gebruik. De nieuwe snellere –ad clients hebben in een dergelijke opstelling daarbij ook geen hinder van al die ‘oude’ apparaten op de ‘oude’ frequenties. De winst ligt dus letterlijk voor het oprapen.

De beperkingen van 60GHz / -ad netwerken zijn echter ook heftig. Hoe beregoed de snelheid ook is binnen de ruimte van de router, of zelfs over redelijke afstanden, en of ik hem nu achter een kastje of aan het plafond hang, een beetje muur kom je simpelweg niet doorheen. Dikke muren met staal waren altijd een uitdaging voor routers, maar ook eenvoudigere muurtjes kunnen al funest zijn voor de 60GHz verbinding, waarbij je dan terugvalt op je 5GHz en 2.4GHz netwerk. Uiteraard is de Talon AD7200 een prima capabele all-round router (Wat standaard testjes op die andere frequenties duiden op een verder prima AC2600 prestatie, helaas mis ik dan weer MU-MIMO clients voor de interessante test aldaar) en met een berg features en zelfs de MU-MIMO ondersteuning waarvan ik de grootschalige uitrol niet af kan wachten is het een knap apparaat. Maar die ‘voorbij de kabel’ / ‘in de praktijk net zo snel als kabel’ prestaties ben je voorbij dat muurtje kwijt.

Met een redelijk duidelijke indicatie van wat wij van 60GHz / -ad netwerken kunnen verwachten de komende jaren is het uiteindelijk vooral zaak om na te denken over praktische toepassingen. Router in je meterkast en –ad clients 2 kamers verderop, een vrij voor de hand liggende situatie in huis lijkt mij, is dan niet de oplossing. Echter meerdere –ad accesspoints binnen je huis op de drukste wifi punten kunnen wel degelijk een gigantische stap betekenen. Dan denk ik bijvoorbeeld aan foto’s en video’s bewerken op je NAS of server zonder geneigd te zijn een kabeltje te trekken; ik zou dat kabeltje aan mijn laptop best willen missen en ik zit meestal op nog geen 3 meter van mijn AP, maar die gigabit verbinding is mij goud waard. Ook in individuele grote ruimtes lijkt deze techniek bijzonder interessant, bijvoorbeeld in een grote kantoorruimte zonder dikke muren om het signaal te verprutsen. Hoewel ik hier in huis niet verder kan komen dan 16 meter waren ook op die afstand de prestaties nog hoger dan de gigabit poorten aan konden, en daar moet nog wel wat rek in zitten. Een Talon AD7200 aan het plafond, wat systemen met –ad antennes op de werkvloer, en je moet serieus kunnen knallen op je netwerk. Alhoewel, gezien de spin-achtige uitstraling van deze router weet ik niet of de dames op de verdieping hun verbeterde netwerkprestaties op dezelfde manier zullen ontvangen als de IT’ers (jawel, even lekker stereotypen). Of als TP-Link de Talon A7200 waterdicht hadden gemaakt hadden ze wellicht nog markt gehad aan de geeks die met hun overburen een dikke wireless bridge op willen zetten, wireless –ad leent zich er in elk geval uitstekend voor. Hoe dan ook een techniek met potentie, en nu maar afwachten tot de eerste los verkrijgbare –ad adapter mij van dat kabeltje verlost.

Enkele hogere res fotos voor de liefhebber, klikken voor de volledige versie:

Terug naar boven

Min- en pluspunten

  • 60GHz signaal komt een muurtje niet door, achter een muur teer je gewoon op de 'huidige' 2,4GHz en 5GHz netwerken. De winst van -ad ligt dus bij intensief gebruik in dezelfde ruimte als de router.
  • Clients vooralsnog niet te koop.
  • Typisch early adopter product; je moet je afvragen of je nu al wilt investeren in -ad of andere zaken af wilt wachten.
  • Wireless -ad is echt bijzonder snel: het draadje voorbij. (Nou ja, de gigabit poort voorbij)
  • Wireless -ad winst ligt voor het oprapen; client en gaan. In tegenstelling tot Tri band en MU-MIMO ben je niet afhankelijk van meerdere variabelen.
  • Talon AD7200 toont zich een prima capable all-round (AC2600) router. Ook de featureset (gastnetwerk, qos, vpn, usb 3.0 poorten) is keurig.
  • Firmware / software beginner-vriendelijk, helder en overzichtelijk
  • Meerprijs voor deze nieuwe tech lijkt best bescheiden t.o.v. bijvoorbeeld Tri band routers.

In deze productervaring besproken product

  Product Laagste prijs

TP-Link Talon AD7200

Draadloos, 802.11ad, 800 Mbit/s, 1733 Mbit/s

Specificaties Testresultaten Reviews

Hardware.Info maakt gebruik van cookies.
*