OpenWRT op je router: custom firmware onder de loep

Door


Wat kun je met OpenWRT doen?

Alle functionaliteiten en mogelijkheden van OpenWRT bespreken is in één artikel niet te doen, maar we gaan wel op hoofdlijnen door de software heen en maken een vergelijking met een reeks features die in de originele firmware van de routers zijn terug te vinden. In een opvolgende review op de website zullen we dieper ingaan op de prestaties van OpenWRT ten opzichte van originele firmware.

Let op: bekijk voordat je begint eerst goed de instructies om weer terug te gaan naar de originele firmware op de site van OpenWRT. Het is lang niet altijd een kwestie van het originele firmwarebestand selecteren. Bij sommige routers moet bijvoorbeeld via TFTP de bootloader van de router worden aangesproken, of een aangepast origineel firmwarebestand worden gekozen. Je loopt altijd het risico je router te bricken. Denk dus goed na voordat je hier aan begint.

Installatie

Voor onze workshop gebruiken wij een Netgear R7800 Nighthawk X4S. Deze wifi-ac router is door zowel LEDE als OpenWRT officieel ondersteund. Van de website van OpenWRT halen we het juiste installatiebestand af, dat nog geen 8 megabyte groot is. Dit is in ons geval een img-bestand dat middels de firmware flash-functie van de originele firmware toegepast kan worden. We hoeven dus geen andere scripts uit te voeren of code toe te passen om OpenWRT geïnstalleerd te krijgen.

Na het inloggen op de router met originele firmware kiezen we links in het menu voor ‘Beheer’, waaronder de optie ‘Firmware-update’ staat. Bij sommige modellen is het extra opletten dat het juiste firmwarebestand gekozen wordt voor de specifieke hardwarerevisie. Van de gebruikte R7800 Nighthawk X4S is er tot op heden maar één hardwareversie, maar bij verschillende andere routers zijn er tot wel vijf versies in omloop, ieder met verschillende processors aan boord.

Ook is het belangrijk om in het achterhoofd te houden dat alleen de ‘officiële’ versies reeds voorzien zijn van een graphical user interface (LuCi genaamd), waar je bij de experimentele builds handmatig een gui moet flashen door via ssh de router te benaderen.


Het begin van de flashprocedure vanuit de originele firmware.

Wanneer we het OpenWRT firmwarebestand uploaden naar de router en bevestigen dat we deze willen flashen, komt er dezelfde voortgangsbalk in beeld als bij originele firmwarebestanden te zien is. Zodra het flashen voltooid is en de router zichzelf opnieuw opstart, is het echter een ander verhaal. Waar we bij de originele firmware zouden terugkeren naar hetzelfde inlogscherm, krijgen we nu de melding dat de pagina niet gevonden kan worden. Dit komt omdat het benaderen van de router met OpenWRT niet meer via www.routerlogin.net gaat, maar via het standaard ip-adres dat OpenWRT elke router meegeeft.

We benaderen de router zodoende bekabeld door in een browser het ip-adres 192.168.1.1 op te zoeken, waar we begroet worden door het OpenWRT inlogscherm. Omdat wij een publieke release (18.06.1) gebruiken, kunnen we na het flashen direct aan de slag in deze grafische interface. Bij de eerste keer inloggen wordt gevraagd een gebruikersnaam en wachtwoord te kiezen, wat met het oog op veiligheid zeker aan te raden is.

De landingpage van OpenWRT (links) is direct al technischer dan de originele firmware (rechts).

Na het inloggen wordt de hoofdpagina van OpenWRT getoond, waarop onder andere de softwareversie, hardwareversie, bedrijfstijd en het huidige en gemiddelde geheugengebruik getoond worden.

Bovenin OpenWRT zijn in een werkbalk de functies Status, System en Network zichtbaar. Alle functies die vanuit de gui zijn te gebruiken, zijn onder deze knoppen verdeeld. Met het installeren van packages kan er eveneens een knop worden toegevoegd aan de werkbalk, waarover later meer. Voor nu is het voldoende om te weten dat elke functie in het hoofdmenu een nieuwe pagina oproept, die afhankelijk van de inhoud weer enkele tabbladen kan hebben.


Het menu van OpenWRT is vrij simpel, maar er gaan een hoop functies schuil achter de drie hoofdknoppen.

Een eerste optie voor het instellen van de router valt onder het kopje ‘Network’. Daar kunnen we bij ‘Interfaces’ instellen hoe de router moet functioneren, bijvoorbeeld in bridge-modus. De menu-optie eronder is ‘Wireless’, waar uiteraard de draadloze netwerken zijn in te stellen. Voor de leek is deze afdeling ongetwijfeld nog wat lastiger dan de rest, met termen als radios, 802.11nac en –bgn in plaats van ‘Naam (SSID) van draadloos 2,4/5 GHz-netwerk’ zoals we die op de originele firmware tegenkomen.


Lees ook deze router artikelen op Hardware.Info

Vond je deze review nuttig?

Lees dan voortaan onze uitgebreidste reviews als eerste én steun deze site, met een abonnement op Hardware.Info Magazine - nu ook alleen digitaal beschikbaar!

Hardware.Info maakt gebruik van cookies.
*